Wednesday, January 2, 2008

မယားပါသမီး အပိုင်း ( ၃ )

မယားပါသမီး အပိုင်း ( ၃ )

အသင့်ပြင်ထား ထွက်တော့မယ် အမည်နဲ့  ပုံနှိပ်စာအုပ်အဖြစ် ထွက်ခဲ့သည်။

ရေးသားသူ....ရတနာဝင်းထိန် 

ကိုစိုးထူးသည် မယားချောကြီးဒေါ်တင်တင်မေ နှင့် မယားပါသမီးနှစ်ယောက် ဖြစ်သော အကြီးမ တင်မေခက် နဲ့ အငယ်မတင်မေထက်ဟူသော အမျိုးသမီးသုံးယောက်အား တစုတဝေးတည်း တချိန်တည်းတွင် လိုးဆော်နိုင်ရန် “ခွင်”ဖန်စီစဉ်ခဲ့ရာ အောင်မြင်ခဲ့လေသည်။ ထိုနေ့က ကိုစိုးထူးသည် ကြီးစဉ်ငယ်လိုက် အစီအစဉ်ဖြင့် မိမိရဲ့မယားဒေါ်တင်တင်မေနှင့် မယားပါသမီးအကြီးမတင်မေခက်တို့ ပါးစပ်ပေါက်များကို သူ့လီးကြီးနဲ့ လိုးဆော်ခဲ့ပြီး အငယ်မတင်မေထက်အား ဆက်လက်လိုးပေးရန် ကျန်သေးသည့်အတွက်…

“မမမေ… သမီး အငယ်မကို ဘယ်လိုအနေအထားမျိုးနဲ့ ပါးစပ်လိုးရရင် ကောင်းမလဲဟင်... ပြောစမ်းပါအုံး… ” 

လို့ သမီးကိုလိုးဖို့ အကြံဉာဏ်ကို အမေ့ဆီမှာ တောင်းလိုက်သည်။ 

“ မေမေ… မြန်မြန်ပြောပါ... ဘယ်လိုမျိုး လုပ်မှာလဲ....” 

တဏှာအရမ်းထန်ကာ ပါးစပ်လိုးတာကို သိပ်ခံချင်နေသည့် တင်မေထက်က မိခင်ကိုပူဆာသလိုမျိုး

လှမ်းပြောသည်။ 

“ ထက်ထက်ကို ခုတင်စောင်းမှာ တင်ချပေါ့… ကြိုက်ရဲ့လား...” 

ဒေါ်တင်တင်မေက လင်တော်မောင်ကို ပြောလိုက်သည်။ 

“ ကြိုက်တယ်... သူ့စောက်ပတ်ကိုရော မမမေ ယက်ပေးအုန်းမလား… ခက်ခက်ကို ယက်ခိုင်းရမလား” 

ကိုစိုးထူးက မေးသည်။ 

“ ကျမ ယက်မယ်… ကျမ ယက်မယ်… ” 

တင်မေခက်က ဝင်ပြောသည်။ 

“ ဟိတ်… ခက်ခက်… ဒီတခေါက်မှာ နင်က ဘေးကပဲကြည့်… ထက်ထက်အဖုတ်ကို ငါယက်မယ်…” 

ဒေါ်တင်တင်မေက တချက်လွှတ်အာဏာသံမျိုးနှင့် ပြောလိုက်သည်။ တင်မေထက်မှာ အမကိုစောက်ပတ်ယက်ပေးရန် ပြောထွက်တော့မည့်စကားကို မနည်းကြီးဘရိတ်အုပ် လိုက်ရသည်။သူမအဖုတ်ကိုအမေယက်ပေးတာမနေ့ညကခံရပြီးဖြစ်ရာအသစ်အဆန်းကိုလိုလားသည့် သဘာဝအတိုင်း တင်မေထက်က အမယက်ပေးတာကို ခံကြည့်ချင်သည်။ စောက်ပတ် တခါမှ မယက်ဖူးသေးသော တင်မေခက်ကလည်း ညီမရဲ့စောက်ပတ်ကို ယက်စမ်းကြည့်ချင်သည်။ 

ကိုစိုးထူး အနေနှင့်လဲ ငယ်ငယ်နုနုမယားပါသမီးချောနှစ်ယောက်နှင့် ပျော်ပါးရတာကို ပိုကြိုက်သည်။ သို့သော် ဒီနေရာတွင်အဓိကအခရာလိုဖြစ်နေလေသော ဇနီးချောကြီးရဲ့အလိုကိုတော့ ကိုစိုးထူးမဆန့်ကျင်လိုပေ 

“ အင်း… ကောင်းတယ်... အဲဒီအတိုင်း လုပ်ကြမယ်...” 

လို့ ကိုစိုးထူးက ပြောလိုက်သည်။ 

“ သမီး ဘယ်လိုနေပေးရမှာလဲ…” 

တင်မေထက်သည် ခုတင်စောင်းတင်လိုးနည်းပုံစံဖြင့် စောက်ပတ်လိုးတာရော ဖင်လိုးတာပါ ခံဖူး သော်လည်း ပါးစပ်လိုးတာကိုတော့ ယခုမှပထမဆုံးခံရခြင်းဖြစ်ရာ ဖင်၊ စောက်ပတ်တို့နှင့် ပါးစပ်သည်နေရာကလည်း ဇောက်ထိုးပြောင်းပြန်ဖြစ်သောကြောင့် ဘယ်လိုအနေအထားမျိုးနေပေးရမည်ကို မသိပေ။

“ နင့်လည်ဂုတ်ကို ခုတင်စောင်းမှာထားပြီး ပက်လက်လှန်… ခေါင်းတခုလုံးကို ခုတင်စောင်းက ကျော်ပြီး လည်ဆန့်ခေါင်းကော့ပေးထား… နင့်ပထွေးက ခုတင်အောက်က ရပ်ပြီး ပါးစပ်ထဲ လီးသွင်း လိုးလိမ့်မယ်… ခက်ခက် ခြင်ထောင် မ တင်ပေးလိုက်…” 

ဒေါ်တင်တင်မေက စေ့ငှအောင် စီစဉ်ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ကိုစိုးထူးလည်း ခုတင်အောက်ကို အမြန် ဆင်းသည်။ တင်မေခက်က ခြင်တောင် ကို မတင် သိမ်းပေးလိုက်သည်။ တင်မေထက်ကတော့ ပထွေး လီးကြီးအတောင်သားနဲ့ အသင့်ရပ်စောင့်နေသည့်ဘက် ခုတင်စောင်းတွင် ချက်ချင်း ပက်လက်လှန် အိပ်လိုက်သည်။ ကိုယ်ကို အမြန်ရွှေ့ကာ လည်ဂုတ်ဖြင့် ခုတင်စောင်းမွေ့ရာအစွန်းနား တင်မိအောင် လုပ်သည်။ ခေါင်းကိုအောက်လျှောချကာ ပါးစပ်ကို အလိုက်သင့် ဟပေးလိုက်သည်။ 

ပါးစပ်ကို လိုးရာတွင် သည်အနေအထားသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ကိုစိုးထူး အလွန်ကြိုက်သောပုံစံလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒီပုံစံကို အပြာဗီဒီယိုကားများတွင်သာ (ဇနီးချောကြီးနှင့် အတူ) ကြည့်ဖူးသည်။ လက်တွေ့လုပ်ကြည့်ရန် စိတ်ကူးရှိသော်လည်း ဒေါ်တင်တင်မေက ဒါမျိုး နေပေးရန် ငြင်းဆန် နေသောကြောင့် မလုပ်ဖြစ်သေးပေ။ ယခု လုပ်မည့်လုပ်ရတော့လည်း မယားပါသမီး အငယ်မလေးကို ဖြစ်နေရာ အရမ်းကို ဇောထက်သန်နေပေသည်။ သူ့လီးကြီး ဆိုရင်လဲ ကာမစိတ်ထကြွလွန်းခြင်းကို ဖေါ်ပြသလို တငေါ့ငေါ့နဲ့ လှုပ်ခါလို့ နေပေသေးသည်။ 

ထို့ကြောင့် မယားပါသမီးအငယ်မလေးရဲ့ ခေါင်း ခုတင်စောင်းမှ ကျော်ထွက်လှန်ချပေးသည်နှင့် ကိုစိုးထူးသည်လီးကိုကော့ကာ ပါးစပ်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက် လေသည်။ ပါးစပ်အလိုးခံမည့်မယားပါသမီးလေးရော ပါးစပ်လိုးမည့်ပထွေးရော အရမ်းတဏှာထန် အပြတ်လောကြီးနေကြလေရာ ပထွေးက သူ့လီးကို အလောတကြီး ထိုးသွင်းလိုက်ချိန်တွင် မယားပါ သမီးလေးကလည်း အငမ်းမရဆိုသလိုပါးစပ်ဟကာလှမ်းဟတ်သလို လုပ်လိုက်သည်။ ပါးစပ်လိုးနေကျ မဟုတ်သောကြောင့်အပေးအယူမမှန်။အနည်းငယ်လွဲသည်။ 

သည်တော့ထိုးထည့်လိုက်သောလီးသည် ဦးတည်ပစ်မှတ်ဖြစ်သော ပါးစပ်ထဲသို့ မဝင်။ ဘေးချော်ထွက်သည် ။တင်မေထက်ရဲ့ နှာခေါင်းကို ကျော်ထိုးမိသည် ။ နှာခေါင်း မကျယ်သောကြောင့်သာ လီးတိုးဝင်မသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ 

“ ဟာ… ချော်ထွက်သွားပြီ… မဝင်ဘူး… ” 

တင်မေထက်က အားမလို အားမရ အော်သည်။ 

“ ဦးလေးက လောကြီးနေတာကိုး… သေသေချာချာ ချိန်သွင်းမှပေါ့… လာ… ကျမကိုင်တေ့ပေးမယ်...”

ဘေးထွက်မနေလိုသော တင်မေခက်က ဝင်ပြောသည်။ ညီမပါးစပ်ကို လိုးရန် နေရာယူထားသော ပထွေးရဲ့ ညာဖက်အနားကိုလည်း အမြန်ကပ်သွားသည်။ ပထွေးရဲ့လီးကြီးကို ညာလက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ညီမပါးစပ်နဲ့တန်းတည့်နေအောင်ဆွဲကပ်ပေးသည်။ ဘယ်လက်ဖြင့်ပါးစပ်ကို ဖြဲပေးမည်ပြုမိသေးသည်။ 

သို့သော်ပါးစပ်မှာ စောက်ပတ်နှင့်ဖင်ပေါက်တို့လို မဟုတ်။ ဆွဲဖြဲပေးလို့မရ။ သူ့ဖါသာဟပေးထားရသည် ဟုသတိရရာဘယ်လက်ကိုပြန်ရုတ်သည်။ ကိုစိုးထူးက အလောတကြီးမဖြစ်စေရအောင်အသာထိန်းပြီး သွင်းသည်။ တင်မေခက်ကလည်း လီးကို လက်နဲ့ကိုင်ကာ ညီမရဲ့ ပါးစပ်တွင် တေ့ပေးထားသည့်အပြင် ခေါင်းကိုပါကိုင်ထိန်းပေးထားလေရာအလွဲအချော်မရှိပါးစပ်ထဲကိုအဆင်ပြေစွာဝင်သွားသည်။ 

ခေါင်းကို ခုတင်စောင်းမှနေပြီးအောက်သို့ လှန်ချထားသည်မို့ အာခေါင်နှင့် လည်ချောင်းတို့သည် အလိုလိုပင် ဆန့်ပြီး ပြေလျှောလျက် လီးဝင်လမ်းကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီး ဖြောင့်တန်းလို့ နေသည်။ ကိုစိုးထူးအဖို့လည်း လီးထိုးသွင်းရတာ သိပ်ကိုအဆင်ပြေနေသည်။ မိမိ လုပ်ကြည့်ချင်နေသော ပါးစပ်လိုးနည်း ပုံစံအဆန်းမို့ ကိုစိုးထူးမှာ စိတ်အရမ်းလှုပ်ရှားနေလေရာ လီးကို တရစ်ချင်း တထစ်ချင်း မဟုတ်တော့ပဲ တခါထဲတန်းသွင်းထည့်သည်။ အကြမ်းပတမ်းကြီးဖိဆောင့်ချလိုက်တာမျိုးတော့မဟုတ် အသာလေး ထိုးထည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

“ ဝင်တယ်…ဝင်တယ်…ဦးလေးရဲ့လီးကြီး ထက်ထက်ပါးစပ်ထဲဝင်တယ်…ကြည့်လို့ကောင်းလိုက်တာ... အားပါးပါး… တကယ်မိုက်တယ် ...” 

ညီမရဲ့ပါးစပ်ပေါက်ထဲ ပထွေးလီးချောင်းကြီးထိုးသွင်းသည်ကို အနီးကပ်ဆိုသလို မြင်နေရသော တင်မေခက်သည် ကြားထဲမှ အသဲယားကာ ရေရွတ်ပြောဆိုမိသည်။ လီးကို အလည်လောက်တွင် ကိုင်ထားရာ လီးချောင်းထိပ်ဘက်ပိုင်း ပါးစပ်ထဲ ဝင်အောင် သွင်းလိုက်ပြီးသောအခါ လီးကိုင် ထိန်းပေး ထားသော တင်မေခက်ရဲ့လက်သည် ညီမရဲ့နှုတ်ခမ်းနှင့် သွားထိသည်။ လီးအသွင်းလဲ ရပ်သွားသည်။ 

“ ခက်ခက် လီးကိုင်ထားတဲ့လက် ဖယ်လိုက်တော့လေ…အဲလိုကိုင်ထားရင်ဆက်သွင်းလို့ဘယ်ရမလဲ...” 

ကိုစိုးထူးက ပြောဆို သတိပေးလိုက်ရသည် ။ 

“ အော်… ဟုတ်သားပဲ… မေ့သွားလို့... ခစ်ခစ်ခစ်…” 

တင်မေခက်က ပြုံးစိစိလေး ပြောသည်။ လီးကိုင်ထားသောလက်ကို ဖယ်သည်။ မိန်းကလေး အများစု ရှက်စနိုးအသွင် လုပ်လေ့ရှိသည့်အတိုင်း လျှာကလေးတစ်လစ်ထုတ်သည်။ ကိုစိုးထူးက တစ်လစ် ထွက်လာသောတင်မေခက်ရဲ့လျှာလေးကို ပါးစပ်နှင့်လှမ်းကာပြွတ်ကနဲမြည်အောင်စုတ်ယူလိုက်သည်။ တချက်သာခပ်ကြမ်းကြမ်းစုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း တင်မေခက်မှာတော့ပူထူဖိန်းရှိန်းသွားရသည် သူမရဲ့အဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းမှာ အရည်တွေစိုလာသည်။ ကိုစိုးထူးက မယားပါသမီးအကြီးမကို “စ”သည့် သဘောဖြင့်သာ လျှာကို လှမ်းစုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က မယားပါသမီး အငယ်မရဲ့ပါးစပ်ကို အပီလိုးဖို့ပင်။ 

ထို့ကြောင့် တင်မေခက်ရဲ့လျှာကိုတချက် ခပ်ကြမ်းကြမ်း စုတ်ပေး ပြီးနောက် သူ့လီးကြီးကို မယားပါသမီးအငယ်ရဲ့ပါးစပ်ထဲကို ဆက်လို့ ထိုးဖိသွင်းချလိုက်လေသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေမှာတော့ သမီးအငယ်ရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကြားမှာရောက်နေသော်လည်း စောက်ပတ် ကုန်းယက်ခြင်း မပြုနိုင်သေးပဲ သူ့လင်ရဲ့လီးချောင်းကြီး သမီးပါးစပ်ထဲ ထိုးသွင်းနေသည်ကိုသာ မျက်လုံး အဝိုင်းသားနှင့် လှမ်းကြည့်နေလေသည်။ ပါးစပ်ထဲ လီးကြီးတိုးဝင်နေပုံမှာ ဒေါ်တင်တင်မေကို ရင်တုန်သွားစေသည်။ 

ကြည့်နေရင်းကပင် လီးကြီးသည် သမီးရဲ့ပါးစပ်ထဲကိုတဆုံးဝင်သွားနေသည်ကို ဒေါ်တင်တင်မေ တွေ့ရသည်။ ထို့ပြင် ထက်ထက်ရဲ့ အိအိအုအုအသံများကလည်း ပါးစပ်ထဲ လီးသွင်း ခံရမှုကြောင့် မည်မျှဖီလင်တက်နေသည်ကိုထုတ်ဖေါ်ပြလို့နေသည်။ တင်မေထက်သည်စောက်ပတ်လဲ အယက်ခံချင်နေသည်မို့ ဖင်တကြွကြွ ပေါင်တလှုပ်လှုပ်ဖြင့် ကော့လို့ကော့လို့ နေသည်။ 

ပါးစပ်ထဲမှာ လီးချောင်းကြီးနှင့် ပြည့်သိပ်ကာ ဆို့နင့်နေသောကြောင့် ဘာမှ မပြောနိုင်။ လင်တော်မောင်က သမီးငယ်ရဲ့ပါးစပ်ထဲကို လီးထိုးသွင်းရင်း သမီးကြီးရဲ့လျှာကို လှမ်းစုတ်လိုက်သည်ကို ဒေါ်တင်တင်မေ မြင်လိုက်ရတော့ သူမလဲလျှာအစုတ်ခံချင်စိတ်ဖြစ်လာသည်။ ပါးစပ်ထဲမှ လျှာတစ်လစ်ထွက်လာသည်။ ထိုလျှာဖြင့် သမီးရဲ့စောက်ပတ်ကို ယက်ပေးရမလား… လင်တော်မောင် စုတ်တာကို ခံဖို့ ရှေ့တိုးကာ ပေးရမလားဟု ဝေခွဲလို့မရ။ 

“ မမမေ… ထက်ထက်စောက်ပတ်ကို ယက်ပေးလိုက်လေ… ဒီမှာ ကျနော့်လီးကြီး သူ့ပါးစပ်ထဲ အဆုံးဝင်အောင် သွင်းလိုက်ပြီးပြီ… ဆက်ဆောင့်လိုးတော့မှာ… ” 

လို့ ကိုစိုးထူးက မယားချောကြီးကို လှမ်းပြောသည်။ ပြောရင်း မယားပါသမီးရဲ့ပါးစပ်ထဲ အဆုံးဝင်နေသောသူ့လီးကြီးကို ပြန်ဆွဲထုတ်သည် ပါးစပ်ကိုလိုးရာတွင် ဖင်နဲ့စောက်ပတ်ကိုလိုးသလို လီးအဆုံးသွင်းကာ ခပ်ကြာကြာ ထိုးနှစ်စိမ်ထားလို့ မဖြစ်ပေ။ ပါးစပ်အလိုးခံနေသူ မိန်းမ အသက်ရှုမရ ဖြစ်သွားနိုင်သည်မို့ ခဏတဖြုတ် လောက်သာ အဆုံးဖိကပ်ထိုးသွင်းလို့ ရသည်။ 

“ အဝုတ် ဝက်ပေးပါ… ဝေေ၀ရ… ” 

လီးဆွဲအထုတ်တွင် တင်မေထက်က စောက်ပတ်ယက်ပေးရန် အမေကို ပြောသည်။ လီးကို အကုန် ဆွဲထုတ်ခြင်း မဟုတ်။ ဒစ်ကြီး ပါးစပ်ထဲတွင်ကျန်ကာ ဆို့ထားသလိုမို့ ကောင်မလေးရဲ့စကားသံတွေ မသဲကွဲ။ ပလုံးပထွေး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဘာပြောသည်ကိုတော့ နားလည်နိုင်သည်။ ဒေါ်တင်တင်မေလည်း တစ်လစ်ထုတ်ထားပြီးဖြစ်သောလျှာနှင့် သမီးရဲ့စောက်ပတ်ကို ကုန်းကာ ယက်လိုက်သည်။ တင်မေထက်ကလည်း အောက်မှ ဖင်ကို ကော့ပင့်ယမ်းပေးလိုက်ရာ စောက်ပတ် ယက်ပေးမှုပိုလို့ ထိမိသွားသည်။ အမေရော သမီးပါ တုန်တခိုက်ခိုက်ဖြစ်သွားသည်။ 

ပထွေးကလည်း မယားပါသမီးရဲ့ပါးစပ်ထဲမှ လီးကိုဆွဲထုတ်ပြန်သွင်း ခပ်သွက်သွက်လှုပ်ရှားလိုးဆောင့်သည်။ ပါးစပ်လိုး ရတာ အလွန်ထိမိ အရသာရှိစေသည့် အကောင်းဆုံးအနေအထားမို့ ပါးစပ်လိုးသူရော ပါးစပ် အလိုးခံရသူရော နှစ်ဦးနှစ်ဝအရသာတွေ့နေသည်။ ကိုစိုးထူးသည် တင်မေထက်ရဲ့နို့နှစ်လုံးကိုလည်း ဆွဲကိုင်နယ်နေသေးသည်။ ပါးစပ်ထဲသို့ လီးကိုဆောင့်ဆောင့်လိုးသွင်းရာ အိကနဲ အုကနဲ အွတ်ကနဲ အသံတွေ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာနေသည်။

တင်မေထက်မှာလည်း ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေရင်း ပထွေးရဲ့ကိုယ်ကို ပူးကပ်ကာ ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေသည်။ မိမိနို့ကြီးတွေနှင့်ပထွေးရဲ့ပုခုံးလက်မောင်းတို့ကိုထိအောင်ပွတ်သည်။ မိမိပေါင်ခွကြားကို ပထွေးရဲ့ညာဘက် တင်ပရိုးနား ကျကျနနကပ်ကာပွတ်ပေးသည်။ ကိုစိုးထူးက တင်မေထက်ရဲ့နို့တွေကို ဆွဲနေတဲ့လက်တဖက်ကို လွှတ်ကာ တင်မေခက်ကို တင်ပါးပွေ့သည်။ ဖင်ကြားနှိုက်သည်။ 

စအိုပေါက်ကို ထိုးကလိသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းအသာငဲ့သည်။ တင်မေခက်သည် ခေါင်းငဲ့လာသောပထွေးရဲ့ပါးစပ်အပေါ် မိမိပါးစပ် ဖိကပ်ကာ စုပ်နမ်းသည်။ ကိုစိုးထူး ကလည်း တုန့်ပြန် စုတ်နမ်းလိုက်ရာ စုပ်သံနမ်းသံတို့ တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒေါ်တင်မေမေသည် တင်မေထက်စောက်ပတ်ကို ကုန်းယက်ပေးနေရာမှ မျက်လွှာမသိမသာပင့်ပြီး လှမ်းကြည့်ရာ တင်မေခက်နှင့်ကိုစိုးထူးတို့ ဖက်ဖက်ပွေ့ပွေ့ စုပ်စုပ်နမ်းနမ်း ဖြစ်နေကြသည်ကို လှမ်းတွေ့သည်။ စောစောကဖြစ်ခဲ့သော လင်တော်မောင်ရဲ့အစုပ်အနမ်းကို ခံလိုသည့်စိတ်များ ပြန်ပေါ်လာသည်။ 

သမီးငယ်ရဲ့စောက်ပတ်ကိုယက်ပေးနေရတာလဲအရှိန်တက်နေရာ ထိုအဖုတ်ကိုလဲပစ်မထားခဲ့ချင်။ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ကာမမှုတွေကျွမ်းကျင်ပြီး အတွေ့အကြုံရင့်နေသော မိန်းမကြီး တယောက်ဖြစ်သည့်အတိုင်း အကြံကောင်းတခု ချက်ချင်းရသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေသည် သမီးငယ်ရဲ့ စောက်ပတ်ကို ကုန်းယက်နေရာမှ ဆတ်ကနဲထသည်။ 

ပါးစပ်အလိုးခံရင်း အဖုတ်ယက်ပေးမှုရဲ့ ဖီလင် ကိုပါ ခံစားလျှက် အပြတ်ကို အရသာတွေ့နေသော တင်မေထက်မှာ စောက်ပတ်မှ အမေ့ပါးစပ် ကွာဟသွားသောအခါ အားမလိုအားမရဖြစ်ကာ ဖင်ကြီးကိုအသားကုန်ဆိုသလိုကော့ပင့်လှုပ်ရှားသည် လီးချောင်းကြီး ခပ်သွက်သွက် ထိုးသွင်းပြန်ထုတ်နှင့် အလိုးခံနေရလေသော ပါးစပ်ကလည်း အက်အက်အုအု အသံတွေ ထွက်သည်။ 

ဒေါ်တင်တင်မေက သူ့စိတ်ကူးကို အမြန်အကောင်အထည် ဖေါ်လေသည်။ တင်မေထက်ရဲ့ ညာဘက် ပေါင်ပေါ်တွင် ဘယ်ပေါင်ကိုခွလျှက် သူ့ညာပေါင်ကိုတော့ ကောင်မလေးရဲ့ ပေါင်တန်နှစ်ချောင်း အကြားတွင်ချကာ ဆီးစပ်နှစ်ခုထိကပ်မိအောင် လုပ်လိုက်သည်။ ဆီးစပ်ချင်းထိမိမှုနဲ့အတူ အမေနှင့် သမီးတို့ရဲ့ စောက်ပတ်ကြီးတွေလည်း ဖိကပ်မိကြသည်။ 

နှစ်ယောက်စလုံး ရမ္မက် အထကြီးထ တဏှာလည်း အထန်ကြီးထန်နေကြသည်မို့ မိန်းမအင်္ဂါများသည် ဖုထစ်ဖေါင်းတက်နေကြသည်။ အိအိဖေါင်းဖေါင်း အဖုတ်ကြီးများ ထိမိမှုသည် အမေကိုရော သမီးကိုပါ လျှပ်စစ်ဓါတ် အလိုက်ခံရသလို ဖြစ်စေသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေသည် ကာမမှုတွင် အလွန်ပင် န့ှံစပ်ကျွမ်းကျင်ရာ မိန်းမအချင်းချင်း “ပွတ်မှု” တွင်လည်း လုပ်ခဲ့ဖူးသည့်အတွေ့အကြုံရှိသည်။ အထာကျနေသည်။ 

သည်တော့ တင်မေထက်ရဲ့စောက်ပတ်နှင့် မိမိစောက်ပတ် ကျကျနနထိမိအောင် လုပ်နိုင်သည်။ ထိကပ်မိသည်နှင့် တင်ပါး၀၀တစ်တစ်ကြီးတွေကိုလှုပ်ရှားကာအဖုတ်ချင်းအပီအပြင်ဖိဖိပွတ်လေတော့သည်။ စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားများ အိကနဲနေအောင်ဖိမိသလို ငေါက်တောက်ထောင်နေကြလေသောစောက်စေ့နှစ်ခုလဲ ပွတ်တိုက်မိသည်။ ဖိန်းကနဲ ရှိန်းကနဲ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ 

ကိုစိုးထူးသည် စောက်မွှေးရိပ်ရတာလည်း အတော်လေးဝါသနာပါလေရာ ဒေါ်တင်တင်မေကလည်း စောက်မွှေးအထူမြန်တာနဲ့ အလွန်ကို လိုက်ဖက်နေသည်။ သုံးရက်တခါ လေးရက်တခါ ဆိုသလို မယားချောကြီးရဲ့စောက်မွှေးတွေကို ရိတ်လေ့ရှိသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေရဲ့စောက်ဖုတ်မွှေးတွေကို ရိတ်ထားသည်မှာ တရက်သာရှိသေးသည်။ ရာဂကြွယ်သလို စောက်မွှေးလည်း သန်သောကြောင့် မနေ့ကရိတ်ပြီးတာတရက်သာရှိသေးသော်လည်းဒေါ်တင်တင်မေရဲ့စောက်ပတ်တဝိုက်တွင်စောက်မွှေး ငုတ်စိလေးတွေက ထွက်နေပြီ။ 

စထွက်ခါစ စောက်မွှေးငုတ်စိလေးများရဲ့ ရှတတ အထိအတွေ့ကို တင်မေထက်ရဲ့စောက်ပတ်ပေါ်တွင်တမူထူးစွာခံစားရသည်။တင်မေထက်မှာကတော့ယခုမှစောက်မွှေး ပေါက်ခါစဟု ဆိုရမည်။ ပေါက်ခါစစောက်မွှေးနုကလေးများက အဖုတ်ထိပ်နှင့် ဆီးစပ်အောက်ခြေပိုင်း တွင် ခပ်ရေးရေးလေးသာရှိသည်။ 

ကျန်စောက်ပတ်နေရာများကတော့ အမွှေးမပေါက်သေးပဲ ပြောင်ရှင်းနေသည်။ ကတုံးပြောင်လေးလိုဖြစ်နေသောစောက်ပတ်နှင့် စောက်မွှေးရိပ်ပြီးစ စောက်ပတ် တို့ရဲ့ မတူသောအခြေအနေကို အဖုတ်ပိုင်ရှင်အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်လုံး ထူးခြားစွာ အရသာခံစားနေကြရသည်။ 

“ ဒို့ကိုလဲ နမ်းအုံးလေကွာ… ကိုစိုး… ” 

မိမိရဲ့လင် ဖြစ်သောကြောင့် ဒေါ်တင်တင်မေအနေနှင့် ပိုင်နိုင်စွာ ပြောဆို ပြုမူနိုင်သည်။ သမီးနဲ့ ပါးစပ်ချင်းစုပ်နေသောလင်တော်မောင်ရဲ့ ခေါင်းကိုပင် လှမ်းကိုင်ကာ ဆွဲယူသည်။ ပထွေးနဲ့ မယားပါသမီးတို့ရဲ့ အငမ်းမရငုံခဲစုပ်နမ်းနေသော ပါးစပ်နှစ်ခု ကွာသွားရာ “ပြွတ်ပြတ်” လို့ အသံမြည်သွားသည်။ 

“ ဟာ… မေမေကလည်း ဝင်ရှုပ်ပြန်ပြီ... ဒီမှာ စုပ်လို့ ကောင်းတုံး...” 

တင်မေခက်က မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ ပထွေးရဲ့ခေါင်းကိုလည်း ပြန်ဆွဲယူသည်။ သို့သော် အမေကဆွဲယူမှုအပြင်ပထွေးကလည်းအလိုက်သင့်ပါသွားလေရာတင်မေခက်ဘယ်လိုမှဆွဲယူလို့မရပါ။ 

“ ဒီလောက်တောင် စုပ်ချင်ရင် နင့်ပထွေး ဂွေးဥတွေ သွားစုပ်... ငါတို့က ပါးစပ်ချင်း စုပ်ကြမလို့...” 

ဒေါ်တင်တင်မေက ကိုယ့်လင်နှင့်ပါးစပ်ချင်း စုပ်နမ်းကြမှာကို ကြားဝင်ကန့်သလိုပြုသော သမီးကို ခပ်ပိုင်ပိုင် ပြောလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ကိုစိုးထူးရဲ့ပါးစပ်ကို ငုံခဲစုပ်နမ်းသည်။ ကိုစိုးထူးကလည်း အလိုက်သင့် ပြန်စုပ်နမ်းပေးသည်။ အစတွင် တင်မေခက်ရဲ့တင်ပါးတွေကို ပွေ့နေသောလက်ကတော့ မဖယ်သေး။ ဆက်ပြီးကိုင်ပွတ်နေဆဲ။ ဖင်ပေါက်ကိုလည်း ထိုးကလိနေဆဲ။ သို့သော်ဒေါ်တင်တင်မေနှင့် အစုပ်အနမ်းတွေ ပြင်းထန်လာသောအခါ တင်မေခက်ရဲ့တင်ပါးပေါ်မှ လက်ကို ဖယ်ရတော့သည်။ 

တင်မေထက်ရဲ့နို့ကို ဆွဲနယ်နေသောလက်လဲ ရုတ်သိမ်းသည်။ မယားချောကြီးကို အားရပါးရ ပွေ့ကာ စုပ်နမ်းတော့သည်။ ဖင်ပွတ်ဖင်နှိုက်ခံနေတာ ရပ်ဆိုင်းသွားရတာကြောင့် တင်မေခက် အရမ်းကိုမရိုးမရွဖြစ်သွားရသည်။ အမေစီမံပြောဆိုသည်ကို သိပ်မကြည်သော်လည်း ယခုအခြေအနေတွင် သူမအဖို့ ကိုစိုးထူးရဲ့ ဂွေးဥများကိုသာသုံးနိုင်သည်မို့ ဘေးလည်းထွက်ကာမနေလိုသောကြောင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်ဒူးထောက်ကာ ပထွေးဖင်နားကို သွားသည်။ ဂွေးဥများကို ကုန်းယက်ပေးစုပ်ပေးလေတော့သည်။ 

ဒေါ်တင်တင်မေက ကိုစိုးထူးရဲ့ရင်ဘတ်ကို ညာလက်ဖြင့် ကိုင်ပွတ်ဆုပ်နယ်သည်။ နို့သီးကိုလဲ ဖျစ်ညှစ်ပွတ်သည်။ ဘယ်လက်ကတော့ သမီးတင်မေထက်ရဲ့နို့ကို ဆွဲပေးသည်။ ကိုစိုးထူးလည်း မယားနှင့်ပါးစပ်ချင်း တေ့စုပ်လျှက် မယားပါသမီးကြီးမက ဂွေးဥများ ယက်ပေးစုပ်ပေးမှုကိုခံရင်း မယားပါသမီးအငယ်မရဲ့ ပါးစပ်ထဲသို့ လီးကြီးထိုးသွင်းဆွဲထုတ်နှင့် အရမ်းကို အရသာတွေ့နေသည်။ ဖီလင် တက်လာသည်နှင့် အမျှ ပါးစပ်ဆောင့်လိုးချက်များ ပိုကြမ်းလာသည်။ 

အမေနှင့် စောက်ပတ်ချင်းဖိပွတ်နေမှုအရသာသည် ပါးစပ်ကို ပထွေးက အပီဆောင့်လိုးနေမှု ဖီလင်တွေ ဖြည့်စွက်ထူးကဲစေလျှက် အမက ပထွေးရဲ့ ဂွေးဥတွေကို ယက်ပေးစုပ်ပေးတာကိုပါ အနီးကပ်မြင်နေရသော တင်မေထက် တယောက်လည်း ခဏအကြာတွင် လူးလွန့်ကော့ပျံလန်ကာ တချီ “ပြီး”သွားလေသည်။ ကိုစိုးထူးမှာတော့ အရှိန် အရမ်းတက်နေလေရာ မယားပါသမီးအငယ်မ “ပြီး”သွားသည့်တိုင် အလိုးအဆောင့်မရပ်။ တင်မေထက်ရဲ့ပါးစပ်ကို ဆက်ပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးဆောင့်နေသည်။ 

“ ထက်ထက် ပါးစပ်ကို ခုတင်စောင်း တင်လိုးရတာ ကောင်းလား… ကိုစိုး… ” 

လို့ ဒေါ်တင်တင်မေက ပါးစပ်ချင်း စုပ်နမ်းနေရာမှ ခွာပြီး မေးသည်။ 

“ ကောင်းတယ်… မမရာ… သိပ်မိုက်တာပဲ... လီးက လည်ချောင်းထဲကို ချောကနဲ ချောကနဲကို ဝင်တာ လျှာကိုလည်း အစကနေအဆုံး လီးနဲ့ ထိမိထိုးမိတိုက်မိသွားတာ... တကယ်ပဲ…” ကို

စိုးထူးက ပြန်ပြောရင်း တင်မေထက်ရဲ့ပါးစပ်ထဲ လီးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ထိုးသွင်းသည်။ စောက်ပတ်ထဲ လီးဆောင့်ထည့်လိုက်သည့် အသံနှင့် မတူ။ ထူးခြားသော လီးဝင်သံ တပြွတ်ပြွတ်လိုလို တပျပ်ပျပ်လိုလို တပတ်ပတ်လိုလို အသံတွေ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တင်မေထက် အသက်ရှုမှားသွားသံ အိအုအု ဆိုသည်ကလည်း တွဲပြီး ပေါ်သည်။ 

“ တို့ကိုလည်း အမြည်းလိုးလေး လိုးပေးပါလားကွာ… နော်… ” 

ခုတင်စောင်းတင် အနေအထားနှင့် ပါးစပ်အလိုးမခံဖူးသေးသော ဒေါ်တင်တင်မေက စကားခေါ်သည်။ တင်မေထက် ကောင်းကောင်းပြီးသွားကြောင်းရိပ်မိသည့်အတွက်လည်း သည်လိုမျိုးပြောခြင်းဖြစ်သည်။ 

“ ဦးလေး… ကျမလဲ မြည်းကြည့်ချင်တယ်… ကျမကိုလည်း ထက်ထက်လိုမျိုး ကုတင်စောင်း တင်ပြီး ပါးစပ်လိုးပေးပါနော်…” 

အမေ့စကားကိုကြားသော တင်မေခက်လည်း ပထွေးဂွေးဥတွေကို ကုန်းယက်နေရာမှ အသာခွာကာ လှမ်းပြောသည်။ 

“ ငါ့ဖင်ပေါက်ကို ကောင်းကောင်းယက်ပေးရင် နင့်ကို ကုတင်စောင်းတင်ပြီး ပါးစပ်ကိုအမြည်းပေးမယ်”

ကိုစိုးထိုက်ကပြန်ပြောသည်။ဒါကမယားပါသမီးကိုစလိုက်တာပါ။ကောင်မလေးတကယ်လုပ်ပေးမည်ဟု မထင်။ တင်မေထက်မှာတော့ ကာမစိတ်တွေ အရမ်းထန်ကာ အမေ ညီမတို့နဲ့ အပြိုင်အဆိုင် အရှက်အကြောက်ကင်းစွာ ပထွေးလုပ်သမျှခံ ပထွေးခိုင်းသမျှအကုန်လုပ်ပေးရန် အသင့်ရှိနေလေရာ ပထွေးရဲ့စကားဆုံးသည်နှင့် (လူကလည်း ပထွေးခြေရင်းမှာဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက်သား အဆင်သင့် ရှိနေသည့်အတွက်ပထွေးရဲ့ဖင်သားလုံးလုံးကျစ်ကျစ်နှစ်ခုကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ကာဖြဲရင်းဖင်ပေါက်ကို လျှာနဲ့ လှမ်းထိုးယက်ပေးလိုက်လေတော့သည်။ 

“ အားပါးပါး… ကောင်းလိုက်တာ… ယက်... ယက်... ကောင်းတယ်… ခက်ခက်ရာ… ငါ့ဖင်ကို ယက်ပေးစမ်းပါ… အား… အား… ” 

ကိုစိုးထူးတယောက် ထိုးထိုးထွန့်ထွန့်ပင် ဖြစ်သွားရသည်။ ငနဲသားသည် မိန်းမ တော်တော်များများကို စားလာခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း စအိုဝယက်ပေးမှုကိုတော့ တခါမှ မခံရဖူးသေးပါ။ ယခု မယားပါသမီးကို စသလိုပြောမိရာကမိန်းကလေးကတကယ်လုပ်ပေးသည်တွင်ကိုစိုးထူးတယောက်တုန်တုန်ခိုက်ခိုက်နှင့် ရင်ဖိုမောဟိုက် သွားရသည်။ တင်မေထက်ရဲ့ပါးစပ်ကို လိုးဆောင့်နေသောလီးကြီးမှာလည်း ပိုလို့ ကြမ်းလာ မြန်လာ သွက်လာသည်။ ကောင်မလေးမှာလည်း တအုအုတအိအိ ဖြစ်နေရသည်။ 

ပြီးသွားခဲ့သည့်တိုင် တဏှာဇောက မကျ။ ထန်မြဲ ထန်နေသည်။ လင်တော်မောင်က သမီးအငယ်မရဲ့ ပါးစပ်ကိုလိုးတာ ကြမ်းလာသည်ကို ဒေါ်တင်တင်မေ တွေ့ရတော့ သုတ်ရေတွေ ထွက်တော့မည် ဟု နားလည်သည်။သုတ်ထွက်သွားပါကမိမိအနေဖြင့်ကုတင်စောင်းတင်ကာပါးစပ်လိုးမှာကိုအမြည်းရဖို့ပင် ခက်မည်ဟုလည်း တွေးမိလေရာသမီးအငယ်နဲ့အဖုတ်ချင်း ဖိကပ်ပွတ်နေရာမှအမြန်ဖယ်ခွာလိုက်သည်။ 

“ ကိုစိုး… အရည်မထွက်ခင် တို့ပါးစပ်ကို လိုးပေးကွာ… ထက်ထက်လည်း ပြီးသွားပြီးပြီပဲ ဥစ္စာ… ” 

ဒေါ်တင်တင်မေသည် ပြောပြောဆိုဆို မိမိလင်ရဲ့ ပါးစပ်လိုးတာကို ခံနေရတဲ့ သမီး တင်မေထက် ညာဖက်တွင်ကပ်ရက်ပက်လက်အိပ်လိုက်သည်။ သမီးနည်းတူပင် ခံတင်စောင်းတွင်လည်ဂုတ်တင်ကာ ခေါင်းကို ကုတင်စွန်းအောက်သို့ မော့လှန်ချပေးသည်။ ပါးစပ်ကလည်း အလိုက်သင့်ဟလျက် လီးထိုးသွင်းကာ လိုးရန် အသင့်။ ဇနီးချောကြီး ကျေနပ်အောင်လုပ်နိုင်မှ ဒီညမှာ မယားပါသမီး နှစ်ယောက်ကိုလည်း ဝက်ဝက်ကွဲအောင် လိုးနိုင် ဆော်နိုင်မည်ကို အထာပေါက် နားလည်သော ကိုစိုးထူးသည် တင်မေထက်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲက သူ့လီးချောင်းကြီးကိုအမြန်ဆွဲထုတ်သည်။

ပြီးတော့အလိုးခံရန်အသင့်ဟပေးထားသောဒေါ်တင်တင်မေရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို ပြောင်းပြီး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ယမန်နေ့ည အမေနဲ့သမီးတို့ကို ပြိုင်တူ လိုးခဲ့စဉ်က တယောက် စောက်ပတ်ထဲမှ (ဒါမှမဟုတ် ဖင်ပေါက်ထဲမှ) ဆွဲထုတ်သောလီးကို ကျန်တယောက်ရဲ့ စောက်ပတ် ဒါမှမဟုတ် စအိုပေါက်တို့ထဲသို့ ပြောင်းထည့်လိုးတာတွေလုပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အဖုတ် အပြောင်းအလဲ ဖင်ပေါက်အပြောင်းအလဲ လိုးတာကို ကောင်းကောင်းဖီလင်ရခဲ့သည်။ ယခု ပါးစပ် အပြောင်းအလဲ လုပ်ကာ လိုးရတာတော့ အတွေ့အကြုံအသစ်ဖြစ်လျှက် စိတ်ကို ပိုထကြွစေသည်။ 

“ ဦး… အရည်ထုတ်ရင် သမီးပါးစပ်ထဲမှာ ထုတ်ပေးနော်… ဟုတ်လား… သမီးပါးစပ်က မေမေနဲ့ မမတို့ ပြီးမှ နောက်ဆုံးအလိုးခံရတာနော်… အရည်တွေကိုတော့ သမီးပါးစပ်ထဲ လိုးရင်းပန်းထုတ်ပေးပါရှင်…”

ပါးစပ်ထဲက လီးထွက်သွားသောအခါ တင်မေသက်က ပြောသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေက ကန့်ကွက်ဖို့ ကြံသေးသည်။ သို့သော် သူမပါးစပ်ထဲ လီးချောင်းကြီးအပြည့်အသိပ် တိုးဝင်ကာ ဆောင့်လိုးခံနေရပြီမို့ ငနဲမကြီး ဘာမျှမပြောနိုင်။ အိအိအုအုအသံတွေ မြည်တမ်းရင်း ပါးစပ်အလိုးခံနေလေတော့သည်။ 

“ ရတယ်… ရတယ်... အဲဒီလိုပဲ ဆက်နေ… ခဏကြာရင် ဦး လရည်တွေ ထွက်တော့မှာဘဲ… ” 

ကိုစိုးထူးက မယားချောကြီးရဲ့ပါးစပ်ကို ဆောင့်လိုးရင်းက မယားပါသမီးလေးရဲ့တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်လျောလိုက်လေသည်။ 

“ ကျမကိုလည်း ဘေးဖယ်မထားပါနဲ့ ဦးလေးရ… ကျမလဲ အဲလိုမျိုး ပါးစပ်အလိုးခံချင်တယ်... ဦး ဖင်ကို ယက်ပေးရင်… ကျမကိုလည်း အမြည်းကျွေးမယ် ဆို…” 

အမေ့ပါးစပ်ကို အပီလိုးနေသောပထွေးကို လက်သီးဆုပ်ကလေးဖြင့် မနာမကြင်ထုရင်း တင်မေခက်က ပူစာ ပြောဆိုသည်။ 

“ ရတယ်… ရတယ်… နင့်ညီမဘေးမှာ သွားအိပ်… ပါးစပ် အသင့်ပြင်ထား… မြန်မြန်လုပ်နော်… ငါ့လရည်တွေက ထွက်တော့မှာ… ”

တင်မေခက်လည်း ကုတင်ပေါ် ခုန်မတက်ရုံတမယ် အမြန်တက်သည်။ ညီမဘေးတွင် ထိုးအိပ်ကာ ခေါင်းကိုကုတင်စောင်းမှာနောက်လှန်ချသည်။တင်မေခက်ကုတင်ပေါ်တက်သည်နှင့်ကိုစိုးထူးကလည်း မယားရဲ့ပါးစပ်ကိုလိုးနေရာမှလီးဆွဲဖြုတ်ကာမယားပါသမီးအကြီးမဘက်ကူးလာသည်။သူ့လီးကြီးသည် သုတ်ရည်ထွက်ခါနီးသောကြောင့်တဆတ်ဆတ်ပင်တုန်ခါလှုပ်နေသည်။

တင်မေခက်ကုတင်စောင်းတွင် လှဲချအိပ်မိသည်နှင့် ကိုစိုးထူးက သူ့မျက်နှာနားခွရက်သားရောက်သည်။ လီးကိုလည်း တန်းပြီးထိုးချရာ တင်မေခက်မှာကမန်းကတမ်းပါးစပ်ဟပေးလျှက်အလိုက်သင့်ဟပ်ယူလိုက်ရသည်။ လီးသည်တရှိန်ထိုး ဆိုသလို ပါးစပ်ထဲ အဆုံးဝင်သည်။ အာခေါင်ကိုကျော်ကာ လည်ချောင်းထဲအရောက် တနင့်တပိုးကြီး ဝင်ခြင်းဖြစ်သည်။ 

စောစောကထိုင်ရက်အနေအထားဖြင့် ပါးစပ်အလိုးခံခဲ့စဉ်ကထက် အဝင်ပိုနက်သလို ပိုပြီးလဲ ထိမိသည်။ ပထွေးရဲ့ ဂွေးဥများကိုစုပ်ပေး စအိုပေါက်ကိုယက်ပေးနှင့် တက်ကြွနေခဲ့သော ရမ္မက်စိတ်အခံကြောင့် တင်မေခက်မှာ ပြီးလုလုပင်ဖြစ်သည်။ ကိုစိုးထူးက သူမရဲ့ပါးစပ်ကိုလေးငါးချက် ဆောင့်လိုးပေးလိုက်လျှင်တင်မေခက်“ပြီး”သွားမှာသေချာသည်။ 

သို့သော်ကိုစိုးထူးမှာလည်း သုတ်ရည် မထွက်အောင် မနည်းကြီးထိန်းကာ မယားချောကြီးနှင့်မယားပါသမီးနှစ်ယောက်တို့ရဲ့ ပါးစပ်ပေါက် သုံးပေါက် စေ့ငှအောင် လှည့်လိုးနေရလေရာ တင်မေခက်ရဲ့ပါးစပ်ကို နှစ်ချက်သာဆောင့်လိုးနိုင်သည်။ 

သုတ်လွှတ်တော့မည့်အခြေအနေ ဖြစ်လာသည်မို့ သုတ်ရည်ပန်းထည့်ပေးရန် ကတိပေးထားသည့် တင်မေထက်ရဲ့ပါးစပ်သို့ နေရာပြောင်းလိုက်ရသည်။ ပါးစပ်ထဲမှ လီးဆွဲအထုတ်တွင် တင်မေခက်က အလွယ်လွှတ်မပေးပဲ အားရပါးရညှစ်စုပ်လိုက်ရာ ကိုစိုးထူးမထိန်းနိုင်တော့ပဲ သုတ်ရည်တွေ စတင် ပန်းထွက်သည်။ သုတ်ရည်လဲစထွက်၊လီးကလည်းပါးစပ်မှကျွတ်ဖြစ်ရာ ပထမဆုံးထွက်သည့်သုတ်ရည် တပျစ်သည် တင်မေခက်ရဲ့ဘယ်ဖက်ပါးပေါ်တချို့ကျသည်။ 

လူကနေရာရွှေ့လိုက်သည်မို့ အချို့ သုတ်ရည်စက်တို့ကတော့ တင်မေထက်ရဲ့ ညာဖက်ပါးပေါ်ကို ကျသည်။ အသင့် ဟ ပေးထားသော တင်မေထက်ရဲ့ပါးစပ်ထဲ လီးကိုတခါတည်းပင်ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ဆက်ပြီးပန်းထွက်သောသုတ်ရည်တွေ ကတော့ တင်မေထက်ရဲ့ပါးစပ်ထဲအကုန်ရောက်သည်။ သုတ်လွှတ်လျှက်တန်းလန်း လိုးထည့်ရသည်မို့ လီးတချောင်းလုံး ပါးစပ်ထဲ အကုန်မဝင်။ 

ထိပ်ဘက်ပိုင်း ဒစ်အရင်းနားကျော်ကျော်သာ ဝင်သည်။ တင်မေထက်ကလည်း ပါးစပ်ကို ပြန်စုကာ လီးကို ငုံလိုက်သည်။ ကိုစိုးထူးမှာ ကာမအားသန်ကာ ပင်ကိုယ်ကပင် သုတ်လွှတ်ကြမ်းသည်။ သုတ်ထွက်များသည်။ 

ယခု မကြုံစဖူး ထူးထူးခြားခြားဆိုသလို အမေနှင့်သမီးနှစ်ယောက်တို့ရဲ့ပါးစပ်ပေါက်သုံးပေါက်ကို အပီလိုးရသည့်အတွက် မကြုံစဖူးအောင် အကြိုက်တွေ့ စိတ်ထကြွနေလေရာ ခါတိုင်းထက်ပိုပြီး သုတ်ထွက်များသည်။ သုတ်ရည်တွေက ရေပိုက်ခေါင်းမှရေများထွက်သလိုမျိုး ပျစ်ကနဲ ပျစ်ကနဲ ပန်းပန်းထွက်နေလေရာ တင်မေထက်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲတွင် ပူနွေးပျစ်ချွဲသောသုတ်ရည်တို့ ပြည့်လျှံသွားလေသည်။ 

“ ကိုစိုး… လရည်မကုန်ခင် နည်းနည်းလောက် တို့ပါးစပ်ထဲကို ပန်းချပေးပါလားနော်… ” 

ဒေါ်တင်တင်မေသည် သမီးငယ်ရဲ့ပါးစပ်ထဲ သုတ်ရည်တွေ ပန်းထည့်နေမှုကို ဘေးမှကြည့်ရင်းက အာသာငမ်းငမ်း ပြောသည်။ ပါးစပ်ကိုလည်း အလိုက်သင့်ကပ်ကာ ဟပေးသည်။ သမီးနှင့် အမေ ပါးချင်း အပ်မိကုန်ကြသည်။ 

“ ကျမ ပါးစပ်ထဲလည်း ထည့်ပေးပါအုံး… ဦးလေးရဲ့...”

တင်မေခက်မှာလည်း အမေနည်းတူ အလောတကြီး ပြောလာပြန်သည်။ ပထွေးက သုတ်ရည် ပန်းထည့်ပေးနိုင်ရန် ပါးစပ်ကိုဟကာ တိုးကပ်ပေးလာပြန်သည်။ တင်မေထက်က ပထွေးရဲ့လီး အရင်းပိုင်းကို လှမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ပါးစပ်ထဲတွင် ပြည့်လျှံနေသောသုတ်ရည်တွေကို မြိုမြိုချလို့ နေသည်။ တင်မေထက် သုတ်ရည်တွေမြိုချသံတဂွပ်ဂွပ်ကို အမေနဲ့အမတို့အတိုင်းသား ကြားနေကြ ရသည်။ 

နှစ်ယောက်လုံး အရမ်းကိုဟော့နေကြသည်။ ပါးစပ်ထဲပန်းထည့်လိုက်သောသုတ်ရည်တွေဟာ များလွန်းပေရာ တင်မေထက်မှာ အကုန်လုံး သောက်မြို မချနိုင်။ ထို့ကြောင့် သုတ်ရည်တချို့သည် တင်မေထက်ရဲ့ဘယ်ညာနှုတ်ခမ်းထောင့်တို့မှအပြင်သို့ယိုစီးထွက်ကျကုန်သည်။ 

ထွက်အံကျလာသော သုတ်ရည်များကို ဒေါ်တင်တင်မေနှင့် တင်မေခက်တို့က လျှာများနှင့် လှမ်းတို့သိမ်းယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ပို့ကြသည်။ မြိုချကြသည်။ အမေနှင့်သမီးနှစ်ယောက်တို့အငမ်းမရထကြွနေပုံသည် ကိုစိုးထူးကိုလည်း အထူးသဘောတွေ့စေသည်။ ကိုစိုးထူးသည် လီးကိုင်ထားသောတင်မေထက်ရဲ့လက်ကို ဆွဲဖယ်ကာ သူ့လီးကိုလည်း ကောင်မလေးပါးစပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်သည်။ ထို့နောက် ရေပိုက် ရမ်းခါပစ်သလိုမျိုး သူ့လီးချောင်းကြီးကို ဒေါ်တင်တင်မေနှင့် တင်မေခက်တို့ဘက် ဘယ်ညာယမ်းခါသည်။ 

သူ့လီးထိပ်မှ နောက်ဆုံးအသုတ်အဖြစ်ပန်းထွက်သောသုတ်ရည်တန်းသည် ဒေါ်တင်တင်မေ့ပါးစပ်ပေါ်အရင်ကျကာ အမျှင်လိုက် တင်မေထက်ရဲ့မေးစေ့ပေါ်ဖြတ်လျှက် အဆုံးပိုင်းက တင်မေခက်ရဲ့နှုတ်ခမ်းပေါ်ကျသည်။ သုတ်ထွက် များလွန်းကြမ်းလွန်းသောကြောင့် ကိုစိုးထူးမှာ အတော်ပင်မောဟိုက်နေသည်။ အသက်ရှုသံပြင်းသလို တကိုယ်လုံးလည်းချွေးတွေစိုရွှဲနေသည်။ ဒူး မခိုင်ချင်။ ခေါင်းထဲ မူးဝေသလိုလိုလည်း ဖြစ်လာကာ ကုတင်အောက်က ကြမ်းပြင်ပေါ် ကမန်းကတန်း ထိုင်ချလိုက်ရသည် ထိုင်မချလျှင်လည်း ဘိုင်းကနဲ လဲပြိုကျသွားပေလိမ့်မည်။ ကုတင်ထက်တွင်တော့ ဒေါ်တင်တင်မေသည် အပြတ်ကိုကဲလို့နေသည်။ 

တင်မေထက်ရဲ့ပါးစပ်ကို ငုံခဲ စုတ်နမ်းကာ ပါးစပ်ထဲမှာ လက်ကျန်ရှိနေသေးသော သုတ်ရည်လက်ကျန်များကို စုတ်ယူနေသည်။ လျှာနဲ့ ထိုးယက်နေသည်။ လက်ကလည်း သမီးရဲ့ပေါင်ကြားကို ထိုးနှိုက်ကလိပေးနေသည်။ တင်မေခက်ကတော့ ကုတင်အောက်ကို ဆင်းလာသည်။ ပထွေးရဲ့လီးထိပ်မှာ စိုကျန်နေသော သုတ်ရည်စက်အကြွင်းအကျန်များကို လျှာနဲ့ ထိုးကော်ယက်သည်။ မောဟိုက်နေသည့်ကြားမှ ကိုစိုးထူးသည် တွန့်ကနဲ တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ 

“ အတော် မောသွားလား ဦးလေး… ” 

ခဏကြာတော့ တင်မေခက်က ပထွေးကို ပြုံးစိစိလေးနဲ့ ကြည့်ကာ ပြောသည်။ 

“ လရည်အထွက် အတော်များသွားလို့ပါ… ခဏလောက် နားလိုက်ရင် အမောပြေသွားမှာပါ…” 

လို့ ကိုစိုးထူးက ပြန်ပြောသည်။ မောသံတော့ ပါနေသည်။ 

“ နင့်ပထွေး အားပြန်ပြည့်လာအောင် ရေခဲသေတ္တာထဲက ကြက်ဥနို့ပေါင်းနဲ့ ရွှေငှက်ပျောသီးတွေ သွားယူပေးလိုက်… နင်တို့က အလိုးခံဖို့ပဲသိတယ်… လိုးတဲ့လူ အားရှိအောင် စီစဉ်ပေးကြဖို့တော့ နားမလည်ကြဘူး…” 

သမီးအငယ်မရဲ့ ပါးစပ်ထဲက သုတ်ရည်တို့ကို “လက်ကျန်ရှင်း” ယူလိုက်ပြီးသော ဒေါ်တင်တင်မေက အကြီးမကို လှမ်းပြောသည်။ သည်နေ့ညတွင်လည်း မနေ့တုံးကလို သမီးငယ်နှင့်အတူ ကိုစိုးထူးနဲ့ အပြိုင်ကြဲကာ လိုးပွဲဆင်ရာတွင် ခဏ အနားယူရင်း စားသောက်ရန် အစားအသောက်များကို ဒေါ်တင်တင်မေက “ရှယ်” ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ကိုစိုးထူး အားပြည့်စေရန်အပြင် ထိုသို့အားပြည့်နေမှ အလိုးခံရတာ ပီပြင်ကောင်းမွန်မည်ကို သိသောကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။

“ ဟုတ်… မေမေ… ” 

တင်မေခက်ကလည်း ချက်ချင်းပင် ထကာ ရေခဲသေတ္တာရှိသော မီးဖိုခန်းဘက်ကို အပြေးကလေး သွားလိုက်သည်။ သူမကလည်း ပထွေးကို အားပြန်ပြည့်စေလိုသည်။ အားကောင်းမောင်းသန်နှင့် အပီလိုးတာကို ခံချင်နေသည်။ 

“ ထမိန်တောင် ယူဝတ်မသွားတော့ဘူးလား… ” 

ဒေါ်တင်တင်မေက သည်အတိုင်း ကိုယ်လုံးတီးကြီးနှင့်ထွက်သွားသော တင်မေခက်ကို လှမ်းပြောသည် ။ 

“ ကိုယ့်အိမ်ခန်းထဲမှာပဲ မေမေရာ... ဘယ်သူမြင်တာလိုက်လို့… အဝတ်တွေဝတ်နေစရာ မလိုပါဘူး…” 

တင်မေခက်က ဘာမှပြန်မပြောသော်လည်း တင်မေထက်ကတော့ ထမိန်ဝတ်စေလိုသော အမေ့ကို စောဒက တက်သည်။ 

“ အံမယ်… နင်က ဒီအတိုင်း ကိုယ်လုံးတီးပဲ နေတော့မလို့လား...”

 “ ဟိဟိ… ဆက်လိုးကြဦးမှာပဲ ဥစ္စာ... လိုးရင် ကိုယ်တုံးလုံးချွတ်ရမှာပဲ... ပြန်ဝတ်ထားလဲ အပိုပေါ့ မေမေရ… ” 

“ နင့်ကို ဘယ်သူက ဆက်လိုးအုန်းမှာမို့လို့လဲ...”

“ ဦး... ပေါ့လို့…” 

“ တယ်ဟုတ်ပါလား… နင့်ပထွေးက ဟိုမှာဖလက်ပြနေပြီ... လီးတောင်နိုင်ပါ့မလားတောင် မသိဘူး...”

 “ဦးက ဒီလောက်နဲ့တော့ ဒေါင်းမသွားပါဘူး မေမေရာ… ခဏဆို လီး ပြန်တောင်လာမှာပါ… မေမေတောင် ပျော့ခွေသွားအုန်းမှာ...” 

“ လာလာချေသေး...” 

ထိုအချိန်မှာပင် တင်မေခက်သည် ကြက်ဥနို့ပေါင်းပန်းကန်နှင့် ရွှေငှက်ပျောသီးတစ်ဖီးတို့ကို ကိုင်ကာ အိပ်ခန်းထဲ ပြန်ဝင်လာသည်။ 

“ ဦးလေးအတွက် အားပြည့်မယ့် အစားတွေလာပြီးစားလိုက်အုန်း… ဒါတွေစားလိုက်ပြီးရင် ဦးလေးရဲ့ လီး ပြန်တောင်လာမှာ...” 

တင်မေခက်က အစားအသောက်များကို ကုတင်ဘေးနားရှိ စားပွဲပုလေးအပေါ်တင်ရင်း ပြောသည်။ 

“ဦး… နောက်တချီမှာ ဘယ်လိုမျိုး ချမှာလဲ… ဖင်ဆော်မှာလား… စောက်ပတ်လိုးမှာလား...” 

တင်မေခက် ယူလာသော အစားအသောက်များကို စားရန် ထသွားသော ကိုစိုးထူးကို တင်မေထက်က မေးလိုက်သည်။ 

“ စားစရာရှိတာ စားစမ်းပါစေအုံး… တကထဲ… တော်တော်ထနေ… ” 

ဒေါ်တင်တင်မေက ပြောရင်း တင်မေထက်ကို ပေါင်တွင်းကြော တချက် ဆွဲလိမ်သည်။ 

“ အာ့... နာတယ် မေမေရ... သမီးက သိချင်လို့ မေးတာပါ...” 

စသလို ခပ်ဖြေးဖြေး ဆွဲလိမ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း စပ်ဖျင်းဖျင်းမို့ တင်မေထက် အော်မိသည်။ 

“ တစ်မျိုးလေး ဆန်းသွားရအောင် စောက်မွှေးတွေ အရင်ရိပ်မယ်...” 

ကိုစိုးထူးက ပြန်ပြောသည်။ ပါးစပ်လိုးမှုတွင် ဇောကြီးကာ သုတ်ရည်အထွက် အရမ်းများသွားသော ကြောင့် အနားယူချိန် ပိုရလိုသည့်အတွက် ပါးစပ်ပြီးပါက ဖင်လိုးလျှက် ဖင်ဆော်ပွဲပြီးမှ စောက်မွှေးတွေ ရိပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်ကို အပြောင်းအလဲလုပ်လိုက်သည်။ စောက်မွှေး ရိပ်မည် ဆိုသည်နှင့် ဒေါ်တင်တင်မေနဲ့ တင်မေထက်တို့က တင်မေခက်ရဲ့ပေါင်ဂွကြား စောက်ပတ်ကို ပြိုင်တူ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေရဲ့စောက်မွှေးတွေက ပြီးခဲ့သည့်ရက်ကမှ ရိတ်ထားပြီးကာစ ငုတ်စိလေးတွေ။ တင်မေထက်ကတော့ စောက်မွှေး စပေါက်ခါစ တိုတိုလေး။ 

တင်မေခက်သာ စောက်မွှေး စုံစုံလင်လင် ပြည့်ပြည့်၀၀ပေါက်လျှက် တခါမျှလည်း မရိတ်ရသေးသောကြောင့် အဖုတ်တဝိုက်တွင်စောက်မွှေးများအပြည့်ရှိနေသည်။ ရိတ်စရာဆိုလို့တင်မေခက်ရဲ့စောက်မွှေးများသာ ရှိသည်ဟု ဒေါ်တင်တင်မေနှင့် တင်မေထက်တို့ တွက်ဆမိကြကာ အလိုလို လှမ်းကြည့်မိသည်။ 

“ ဟာ… ဦးကလဲ ဒါဆို မမတယောက်ထဲကိုပဲ ရိတ်ရတော့မှာပေါ့… တကယ်ပါပဲ… ” 

တင်မေထက် က မကျေနပ်သလိုခပ်ဆောင့်ဆောင့်လေး ပြောသည်။ 

“ ခက်ခက် တယောက်ထည်း မဟုတ်ပါဘူးကွ… သမီးကိုရော သမီးအမေကိုပါ ရိပ်မှာ… ” 

လို့ ကြက်ဥပူတင်း စားရင်း ကိုစိုးထူးက ပြန်ပြောသည်။ 

“ သမီးက အမွှေးပေါက်ခါစ တိုတိုလေး… မေမေ့စောက်မွှေးတွေကလည်း ရိတ်ပြီးခါစ... ဘယ်လိုလုပ် ရိပ်လို့ရမှာလဲ… မမရဲ့စောက်မွှေးတွေပဲ ရိပ်လို့ ဖြစ်မှာ… ” 

“ ရလွန်းလို့မှဗျာ… အရိပ်ခံဖို့သာ ပြင်ထားကြ… ကဲလာ… ခဏနားရင်း အားလုံး စားကြမယ်... စားပြီး… နားပြီးရင်… သုံးယောက်လုံးရဲ့ စောက်မွှေးတွေကို ရိပ်မယ်...” 

“ စောက်မွှေးတွေကို ရိပ်ပြီးရင်ကော… ဦး… ဘယ်လို ချမှာလဲ...” 

“ အချိန်တန်တော့ သိမှာပေါ့ကွ… ဟဲ… ဟဲ… ဟဲ...” 

အခြေအနေပေါ် မူတည်ကာ လိုးမှု ဆော်မှု အစီအစဉ် လုပ်သွားတော့မည်မို့ ကိုစိုးထူးက ယတိပြတ် မပြောဘဲ အသာ ချိုထားလိုက်သည်။


ပြီးပါပြီ။



မယားပါသမီး အပိုင်း ( ၂ )

 မယားပါသမီး အပိုင်း ( ၂ )

သရီး ဘိုင် ဝမ်း အမည်နဲ့ ဒုတိယအုပ်အဖြစ် ပုံနှိပ်စာအုပ်ထွက်သည်။

ရတနာဝင်းထိန် ရေးသည် ။ 

မယားပါသမီး အကြီးဖြစ်သူ တင်မေခက်သည် ကိုစိုးထူးမှ မိမိအမေနှင့် ညီမဖြစ်သူ တင်မေထက်ကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် တပြိုင်တည်း လိုးပေးနေသည်များကို ချောင်းကြည့်ရင်း ဖီလင်တက်ကာ မိမိ ဘာသာ အဖုတ်နှိုက်နို့ဆွဲနှင့် ကြိတ်မှိတ်ကာ အာသာဖြေနေရင်း ရင်တမောမော ဖြစ်နေသည်။ မနက်ဖန်ခါသည် ပထွေးက သူမကိုခေါ်ထုတ်ကာ လိုးသည့်ရက် ဖြစ်ပေရာ မနက်ဖြန်ကျမှ အတိုးချကာ အပြတ်ခံပစ်လိုက်မည်လို့ မိမိကိုယ် မိမိ ဖြေသိမ့်နေရလေသည်။

နောက်တနေ့မနက်ရောက်တော့ ပထွေးက သူမကို အလိုးခံရန်လာဖို့ ချိန်းဆိုမည်ကို တင်မေခက် စောင့်သည်။ ပထွေး လာပြောနိုင်ရန်လည်း အခွင့်အလမ်းတွေ ဖန်ပေးသည်။ ကိုစိုးထူးက တင်မေခက် ဘယ်လို အထာမျိုး ပေးနေသည်ကို ရိပ်မိသော်လည်း မသိသလို လုပ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် တင်မေခက်မှာ ကိုယ်တိုင်ပင် လမ်းကြောင်းပေး ထုတ်ပြောမိလေတော့သည်။ 

“ ဦးလေး… ဒီနေ့ ကျမ လာရမယ် မဟုတ်လား… ” 

အမေနှင့်ညီမ အလစ်တွင် ပြောရသည်မို့ တိုတိုနှင့် လိုရင်းသာ တန်းပြောသည်။ 

“ နေ့ခင်းပိုင်း ငါ မအားဘူးဟ... ညဖက်ကျမှ ချမယ်… ဟုတ်လား... ညကျ စောင့်နေ...” 

“ အင်း...” 

တင်မေခက် ယောင်ပေါင်ပြီး ခေါင်းညှိမ့်မိသည်။ ညဖက်တွင် လာချမည် ဆိုသည်က အိမ်ထဲတွင်ပင် လိုးမည့်သဘောဖြစ်ကြောင်း တွေးမိကာ သည်လိုတော့မလုပ်ချင်ဟု ပြောမည် ကြံသော်လည်း သူတို့အနားသို့ ဒေါ်တင်တင်မေ ရောက်လာသောကြောင့် တင်မေခက်မှာ မပြောသာတော့။ မယောင်မလည်ပင် ပြန်ထွက်သွားရလေတော့သည်။ ကောင်မလေးမှာ ထိုနေ့တနေ့လုံး ဆိုသလိုပင် စိတ်တွေ လှုပ်ရှားနေသည်။ ပထွေးလိုးတာ အရမ်းခံချင်နေသည့် ရမ္မက်ဆန္ဒတွေကတော့ သည်နေ့ ညဖက် ပထွေးလာဆော်မှာကို တမ်းတကာ ယခုကပင် တရိပ်ရိပ် တက်ကြွ လှုပ်ရှားနေသည်။ 

သူမသည် ပထွေးနှင့် မိမိတို့အိမ်ခန်းတွင် ကာမဆက်ဆံမှုမပြု ဟု အစတည်းက သေသေချာချာ ပြောထားခဲ့ပြီး သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း ပြင်ပတွင်သာ အလိုးခံဖို့ လိုက်လျောထားခဲ့ရာ ယခုညတွင်တော့ အိမ်တွင် အပီအလိုးခံရတော့မှာမို့ ရှက်ကြောက်သလိုလို ဖြစ်နေသည်။ 

အမေနှင့် ညီမတို့သိကုန်မှာကိုလည်းစိုးရိမ်သည်။ ပထွေးလိုးတာကိုအပီခံနေသော်လည်းထိုသို့အလိုးခံနေခြင်းမှာ မိမိ၏ဘ၀ ရှေ့တက်လမ်းအတွက် “အရင်းအနှီး” လုပ်ခြင်းဟု တင်မေခက်က သဘောထားသည်။ အလိုးခံရလို့ ဖီလင်တက် အရသာတွေ့တာ မှန်သော်လည်း သိပ်အလွန်အကျွံကြီး မဖြစ်စေလို။ သည်နေ့ည ပထွေး လာချလျှင်တော့ မိမိမှာ အငမ်းမရ အရမ်းဖြစ်နေမည်ကိုလည်း ကြိုသိကာ ရင်သိမ့်တုန်လို့ နေလေသည်။

ညဖက်သို့ ရောက်လာသည်။ တင်မေခက်သည် ညီမဘက် ကျောပေးကာ ငြိမ်ပြီး နေသည်။ တင်မေထက် အိပ်ပျော်ခြင်း ရှိမရှိ ကိုလည်း စူးစမ်းအကဲခတ်နေသည်။ တင်မေထက် အိပ်မောမကျသေးခင် ပထွေးက မိမိကို လာချမှာ ကို တွေးပူသည်။ အိပ်ခန်းထဲတွင်တော့ အမေနှင့်ပထွေးတို့ အလုပ်ဖြစ်နေကြဟန် အသံဘလံများ တင်မေခက် ကြားနေရသည်။ မိမိ မိခင်ကို အရင်လိုးပြီးမှ မိမိထံသို့ “ဆောင်တော်ကူး” သလို ကူးလာလေမည်ဟု တွေးကာ ပထွေးကို ရွံရှာစိတ်တွေလဲဖြစ်နေသည်။ 

တဆက်တည်းမှာ အလိုးမခံရတာ ကြာပြီး ကာမသွေးတွေက လီးကို တမ်းတနေလေရာ ပထွေးအလာကို မျှော်တော့ မျှော်မိသည်။ အမေနှင့် လိုးကာ အရှိန်လွန်သွားပြီး မိမိထံ မလာတော့မှာကိုလည်း တွေးပူသည်။ အကြံသမားကိုစိုးထူးကတော့ သည်နေ့ညတွင်မယားချောကြီးနှင့်အတူ မယားပါသမီးနှစ်ယောက်လုံးပါ အတူ ပါဝင်လျှက် ယောကျ်ားတယောက်နှင့် မိန်းမသုံးယောက် ကာမစပ်ရှက် အပျော်ကျူးမှုကြီးကို အပီအပြင်လုပ်ရန်လည်း အပြတ်ကိုအစီအစဉ်ချထားသည်။ 

ပဏာမပျိုးသည့်အနေဖြင့် မယားချောကြီး ဒေါ်တင်တင်မေကို နမ်းကိုင်နှိုက်ပွတ်သပ်ကာ ရမက်ဇော ဟုန်းဟုန်းထအောင် နှိုးဆွသည်။ ပြီးတော့ ကာမဆိပ် အတက်ကြီးတက်အောင် မစို့တပို့လိုးပေးသည်။ ထို့နောက် ပိုမြိုင်သွားအောင် တယောက် သွားခေါ်မည်ဟု ပြောကာ အိပ်ခန်းထဲမှ ကိုယ်တုံးလုံးကြီးပင်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ ပထွေးကို အဖုတ်တယားယား ဖင်တယားယားနှင့် စောင့်လင့်နေရရှာသော တင်မေခက်သည် အိပ်ခန်းထဲမှ ကိုစိုးထူး ထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းသိသည်။ 

မိမိကို လိုးဖို့ လာချေပြီ ဟူသော အတွေးဖြင့်လည်း ကြက်သီးတွေထကာ အဖုတ်ထဲမှာ အရေတွေ စိုသည်။ စအိုပေါက်လည်း စူပွပွ ဖြစ်လာသည်။ ဧည့်ခန်းထဲတွင် မီးထွန်းမထားပါ။ အိပ်ခန်းထဲတွင်တော့ ငါးတိုင်အား ညအိပ်မီးသီးလေး တလုံး ထွန်းထားသည်။ အိပ်ခန်းထဲမှ အံထွက်လာသော ခပ်ဝါးဝါး အလင်းရောင်ဖြင့် ပထွေးသည် ဗလာကိုယ်လုံးတီး လီးကြီးအတောင်သားနှင့် ရှိနေသည်ကို တင်မေခက် ဝိုးတဝါး မြင်သည်။ 

ကိုစိုးထူးသည် တင်မေခက်၏ဘေးနားတွင် အသာထိုင်ချကာ ခြင်ထောင်အပြင်ကနေပြီး တင်ပါးကို အသာ ပုတ်သည်။ ထွက်လာခဲ့ရန် အချက်ပြသည်။ ရမ္မက်စိတ်တွေ တဖွားဖွား နိုးထလျက် လီးကို အတမ်းတကြီး တမ်းတနေလေသော တင်မေခက်သည် သူမကိုလိုးရန် လီးပိုင်ရှင် ပထွေး ခေါ်သည်နှင့် ချက်ချင်းထကာ ခြင်ထောင်အပြင်သို့ ထွက်သည်။ ကိုစိုးထူးသည် မယားပါသမီး၏ ထမိန်ကို ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ 

နှာထန်နေသော တင်မေခက်မှာ ထမိန်အချွတ်ခံရတာကို ဘာမှ မပြော။ ထမိန်ဆွဲချွတ်ပြီးနောက် ကိုစိုးထူးသည် တင်မေခက်၏ ညာ လက်မောင်းကိုခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာအိပ်ခန်းထဲသို့ဆွဲခေါ်သွားသည်။အားနေသောလက်ကတော့ ကောင်မလေး၏စောက်ပတ်ကို ကိုင်ပွတ်နှိုက်ပေးသည်။ 

နဂိုကပင် အရမ်းထရွနေသော တင်မေခက်မှာ ပထွေးက လိုးရန် လာခေါ်ထုတ်သည်နှင့် ကာမယမ်းအိုး ပေါက်ကွဲလု ဖြစ်နေသည်။ ပထွေးက ထမိန် ဆွဲချွတ်ပစ်ကာ ဆွဲခေါ်သွားရင်း အဖုတ်ကို အပီပွတ်ကလိ ကိုင်နှိုက်လေသောအခါတွင်တော့ ကာမယမ်းအိုးကြီး ပေါက်ကွဲသွားလေတော့သည်။ 

သူမကို ဆွဲခေါ်သွင်းသွားသည့်အိပ်ခန်း ထဲတွင် အမေ ဒေါ်တင်တင်မေ ရှိနေသည်ကိုပင် အရေး မထားနိုင်တော့။ ကာမယမ်းအိုးပေါက်ကွဲကာ အလိုးခံချင်စိတ်တွေ ထိန်းမရနိုင် သိမ်းမရအောင် ဖြစ်နေလေသော တင်မေခက်တယောက် ယခုအခါတွင် သူမကို ကာမအရသာပေးမည့် “လီး” က လွဲလို့ အခြား ဘာကိုမျှမသိမမြင်တော့ပါ။

“ တုံးလုံး ချွတ်… ကုတင်ပေါ်တက်… ပြီးရင် နင့်ကို ငါက ကောင်းကောင်း လိုးပေးမယ်... ” 

အိပ်ခန်းထဲသို့အဝင်တွင် ကိုစိုးထူးကသူ၏ပညာသားပါပါခွင်ချဖန်ယူထားမှုကြောင့် သိစိတ်ပျောက်ကာ အရှက်အကြောက်လဲ ကင်းမဲ့အောင်ပင် ရမ္မက်ထကြွပြီး ကာမစိတ်တွေ အပြတ် ပြင်းထန်နေသော မယားပါသမီးကို အပိုင် စေခိုင်းသည်။ တင်မေခက်သည် ပထွေး ခိုင်းသလို ချက်ချင်း လုပ်သည်။ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက အဝတ်များကို အမြန်ချွတ်ကာ ခြင်ထောင်လှန်ပြီး ကုတင်ပေါ် အမြန်တက်သည်။

ခြင်ထောင်ထဲတွင်တော့သူမ၏အမေဒေါ်တင်တင်မေမှာအလိုးခံလက်စနှင့်ကိုယ်လုံးတီးကြီးရှိနေသည်။ တင်မေခက်ကို အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွင်းလာသည်ကို ဒေါ်တင်တင်မေ တွေ့ရပါသည်။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့တင်မေထက်ဟုသာထင်နေသည်။ ယမန်နေ့ညကသူမနှင့်တင်မေထက်တို့နှစ်ယောက် ကိုစိုးထူး၏လီးကို ရှယ်ယာခွဲကာ ဝက်ဝက်ကွဲအောင်ခံခဲ့ကြရမှုများ၏ဖီလင်အရသာကို ပြန်စမြုံ့ပြန်ကာ သည်နေ့ညလဲ အပြတ်ကိုကဲပစ်လိုက်ကြမည်ဟု မောင်းတင်ကာ စောင့်နေသည်။ အဝတ်များ ချွတ်ပြီး ဗလာကိုယ်လုံးတီးနှင့် ခြင်ထောင်ထဲဝင်လာသူကို (မိမိနှင့်အထာကျပြီးသား အလိုးခံဖက် တင်မေထက် ဟုထင်လျှက်) ဆီးလို့ ပွေ့ဖက်ကာ ပါးစပ်ချင်း တေ့ကပ် စုပ်ယူသည်။ 

စောစောက ရမ္မက်တက်အောင် နှိုးဆွလျက် မစို့တပို့လေး စိတ်ထယားရုံ လိုးပေးထားသည့်အရှိန်နှင့် ဒေါ်တင်တင်မေမှာ မိမိအားရပါးရ ပွေ့ဖက်လိုက်သည့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကြီးမှာ ပြည့်ပြည့်ဖြိုးဖြိုးနှင့် ဆူဖြိုးကြောင်းကိုပင် ရုတ်တရက် သတိမမူနိုင်။ ပါးစပ်ချင်း အားရပါးရတေ့ကပ် စုပ်နမ်းသလို ညာဖက်လက်ကလည်း တင်မေခက်၏ ပေါင်ကြားမှ စောက်ပတ်ကြီးကို လှမ်းနှိုက် ကိုင်ပွတ်သည်။

တင်မေခက်ကတော့ မိမိ၏မိခင်က မိမိကို အာသာငမ်းငမ်း ရမ္မက်ဇောထန်ထန်နှင့် ပွေ့ဖက်စုပ်နမ်း အဖုတ်နှိုက်တာကို သိသည်။ ရမ္မက်တွေ အရမ်း ထနေသည့်အတွက် သည်အပြုအမူသည် မသင့်လျှော်ကြောင်းစဉ်းစားမနေနိုင်တော့ပါ။ သိစိတ်လေးတဒင်္ဂမျှသာပေါ်လာပြီးနောက် ရမ္မက်စိတ်က လွှမ်းမိုးသွားသည်။ အမေကိုပြန်ဖက်ကာ ရမ္မက်ပြင်းပြင်းနှင့်ပြန်လည်စုပ်နမ်းသည်။ 

ညာလက်ကတော့ အမေ၏ဖင်တုန်း၀၀တစ်တစ်ကြီးကို ဖျစ်ညှစ်ကိုင်ပွတ်ရင်း ဖင်ကြားကို လက်ခလယ်နှင့် ထိုးပွတ်သည်။ စအိုပေါက်ကို ထိုးကလိသည်။ ကိုစိုးထူးလဲနောက်ကျန်မနေခဲ့ပါ။ မယားပါသမီး၏ အနောက်မှကပ်ပြီးကုတင်ပေါ်တက်ခြင်ထောင်ထဲကို ဝင်သည်။ အမေနှင့် ပွေ့ဖက်နမ်းစုပ်နေသော သမီး၏အနောက်တွင် ဝင်လှဲအိပ်ကာ နေရာယူသည်။ 

ပြီးတော့ သူ၏မတ်တောင်နေသောလီးကို တင်မေခက်၏ပေါင်ကြားသို့ အနောက်မှ ကပ်ထိုးသွင်းထည့် လိုက်သည်။တင်မေခက်၏စောက်ပတ်ကိုနှိုက်ပွတ်နေသောဒေါ်တင်တင်မေ၏ညာလက်ခုံကိုထိမိသည် ဒေါ်တင်တင်မေသည် ဘာစိတ်ကူးပေါက်သည်မသိ။ ကိုစိုးထူး၏လီးကိုလှမ်းကိုင်ကာသမီး၏စအိုဝတွင် ဆွဲတေ့ပေးလိုက်သည်။ 

ဘယ်သူက မိမိလီးကိုကိုင်ပြီး ဘယ်အပေါက်မှာ တေ့ပေးလိုက်သည်ကို ကိုစိုးထူး ကွဲကွဲပြားပြား မသိပါ ဆွဲတေ့ပေးသည့်အပေါက်ထဲကိုတော့ သူ့လီးချောင်းကြီးဖိထိုးသွင်းထည့်လိုက်သည်။ ကုတင်ထက်တွင် ဒေါ်တင်တင်မေနှင့် တင်မေခက်တို့နှစ်ယောက်ကို ဘယ်တယောက်ညာတယောက်ထားကာ ပွေ့ဖက် နှိုက်ပွတ်မှု အနည်းငယ်လုပ်ပေးပြီးနောက် ဘေးချင်းယှဉ်ကာမှောက်ခုန်အိပ်စေလျက် မိမိကအပေါ်က ခွပြီး အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို တလှည့်စီ ဖင်ရောစောက်ပတ်ရောလိုးပေးမည်။ 

ထို့နောက် အမေနှင့် သမီးကို ပွေ့ဖက်စုပ်နမ်းစေလျှက် မိမိက အလျင်းသင့်သလို လိုးမည်။ ထိုသို့ လိုးနေရင်းမှ အိပ်ခန်းထဲရှိ မီးချောင်းကိုထဖွင့်မည်။ မီးလင်းလာသောအခါမိမိတို့နှင့်အတူစပ်ရှက်အပျော်ကျူးနေသူမှာတင်မေခက် ဖြစ်ကြောင်း ဒေါ်တင်တင်မေ သိသွားစေပြီးမှ တင်မေထက်ကိုပါ ခေါ်သွင်းပြီး မိမိ တယောက်ထဲဖြင့် အမျိုးသမီးသုံးယောက်ကို အားရပါးရ ကာမဆက်ဆံရန် ကိုစိုးထူးက အစီအစဉ် ချထားသည်။ 

ယခုတော့ တင်မေခက် ကုတင်ပေါ် တက်မိသည်နှင့် ဒေါ်တင်တင်မေက ဆီးကြို ပွေ့ဖက်ကာ တဏှာကြီးကြီးနှင့် အမေနှင့်သမီး စုပ်နမ်းပွတ်သပ်လျှက် မိမိ၏လီးကိုပင် ဆွဲယူတေ့ပေးလေရာ မိမိ စီစဉ်ထားသည်ထက်ပင် အဆင်ပြေနေသောကြောင့် အပြတ်သဘောကျလျှက် စိတ်ကလဲ အရမ်း ထထနှင့် အားရပါးရ ဖိလိုးသွင်းချလိုက်ရာ လီးချောင်းကြီးသည် တချက်ထဲနှင့်ပင် တင်မေခက်၏ ဖင်ပေါက်ထဲကို တဆုံး ဝင်သွားလေတော့သည်။ 

“ ဘွပ်… ဗြိ... ဘု… ဘု… ဘွပ်...” 

“ အား... နာလိုက်တာ… သေပါပြီ ဦးလေးရဲ့... ကျမ ဖင်ကွဲပါပြီ… တအားကြီး လုပ်ရသလား... အား... အား... အား...” 

စအိုပေါက်ထဲ လီးကြီး ရက်ရက်စက်စက် တိုးဝင်သွားသံနှင့်အတူ တင်မေခက်၏ နာကျင်မှုကြောင့် စူးစူးဝါးဝါးအော်လိုက်သံက ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပေါ်လာသည်။ တင်မေခက်မှာ ကိုစိုးထူး ဖင်လိုးတာကို ခံနေကျမို့ လီးနှင့်ဖင်ပေါက်သည်ယဉ်ပါးမှုရှိသည်။ ထို့ကြောင့်လဲလီးအဝင်သည် လျောကနဲဖြစ်သွားတာ သို့သော် သူမ၏ စအိုပေါက်ကို တံတွေးပင်စွတ်ခြင်း မရှိဘဲ ကာမစိတ် ပြင်းထန်မှုကြောင့် စောက်ပတ်မှ ယိုစီးထွက်သော စောက်ရေကြည်တချို့သာ မစို့တစိုလေးဖြစ်နေရာ ကြီးမားတုတ်ခိုင်လှသော လီးကြီး အဆုံးထိုးသွင်းမှုဒါဏ်ကိုတော့ မချိမဆန့် ခံရရှာသည်။ 

တင်မေခက်မှာ နာလွန်းသောကြောင့် အမေနှင့် ပါးစပ်ချင်းဖိကပ်စုပ်နမ်းနေရာမှခွာပြီး အော်မိခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ဖင်ပေါက်ကတော့လီးရဲ့အရသာကို ကောင်းကောင်း သိနေသည်မို့ တိုးဝင်လာသော လီးချောင်းကြီးကို ဖျစ်ညှစ်စုတ်ယူသည်။ နာကျင်မှုရောသော ဖင်လိုးခံအရသာထူးသည် တကိုယ်လုံးကို ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။ တင်မေထက်မှာလည်းအိပ်မပျော်ပါ။ သည်ချာတိတ်မကလည်း အမဖြစ်သူ အိပ်ပျော်သွားမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတာ ဖြစ်သည်။ 

အိပ်ခန်းထဲမှအသံများ ကြားနေရလို့ အမေနှင့်ပထွေးတို့ လုပ်နေကြပြီ ဆိုတာ တင်မေထက်သိသည်။ အမ အိပ်မောကျသည်နှင့်တခါတည်း အိပ်ခန်းထဲဝင်ကာ ယမန်နေ့ညတုံးကလို အမေ သမီး ပြိုင်တူပင် ပထွေးလိုးတာကိုခံရန် စိတ်စောနေသည်။ ပထွေး ကိုစိုးထူး အိပ်ခန်းထဲက ထွက်လာတာကိုလည်း တင်မေထက်သိသည်။ မိမိကိုအမေနှင့်အတူတူလိုးတာခံဖို့လာခေါ်ခြင်းဖြစ်မည် ဟုတွေးကာ နဂိုကပင် ယားနေလေသော စောက်ပတ်နှင့် စအိုပေါက်တို့သည် ပိုလို့ ရွစိထိုးလာသည်။

ထလိုက်သွားရန်လဲ အသင့်။ အမ အိပ်ပျော်မပျော်ကိုပင် အရေးမလုပ်နိုင်တော့။ လူမှားသည်ဟု ကောင်မလေးက ထင်နေလေသေးသည်။ တိုးတိုးတိတ်တိတ်လေး လှမ်းလို့ အချက်ပြမည် ပြုဆဲမှာပင် ပထွေးက အမကို ခြင်ထောင်အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်ကာ ထမိန်ဆွဲချွတ်ချလိုက်သည်ကို တင်မေထက် တွေ့ရသည်။ ဘယ်လိုမှထင်မထားသောဖြစ်ရပ်မို့ တင်မေထက် အံ့အားသင့်သည်။ ထမိန်ဆွဲချွတ်အပြီး ဖင်ကြီးအပြောင်သားဖြစ်သွားသောအမကိုပထွေးကအိပ်ခန်းထဲခေါ်ဆွဲသွင်းသွားသည်ကို တင်မေထက် မျက်လုံးအပြူးသားနှင့် လှမ်းကြည့်နေမိသည်။ 

လူမှားတာမဟုတ်ပဲ မိမိအမကို တမင်ပင် ခေါ်ထုတ်ကာ အိပ်ခန်းထဲသွင်းခြင်းဖြစ်သည် ဆိုတာကိုလည်း နားလည်လိုက်သည်။ အမရဲ့ အနေအထားကလည်း ထနေရွနေကြွနေကာပထွေးခေါ်ရာနောက်လိုလားစွာပါသွားသည်ကိုတွေ့ရလေရာဉာဏ်ကောင်းသော ခေတ်ရဲ့သမီးပျိုလေးတယောက်ပီပီ မိမိအမနှင့်ပထွေးတို့လည်း မရိုးကြတော့ကြောင်း ရိပ်မိသည်။ ဘယ်အချိန်ကများ ဖြစ်သွားကြပါလိမ့်ဟုသာ တွေးရလေတော့သည်။ ငယ်ရွယ်ပြီး သွေးသားဆူဖြိုးကာ ရဲတင်းသည့် တင်မေထက်သည် မိမိတယောက်ထဲ သက်မဲ့ ကျန်နေရသည့်အဖြစ်မျိုး အဖြစ်မခံနိုင်တော့။ 

ခဏမျှ အံ့သြသလို ဖြစ်ကျန်နေခဲ့ပြီး အခြေအနေကို အထာပေါက် နားလည်သည်နှင့် အမကို ပထွေးက ဆွဲခေါ်သွင်းသွားရာ အိပ်ခန်းထဲသို့ လိုက်ပါရန် ခြင်ထောင်ထဲက အမြန်ထွက်သည်။ ထမိန်ကိုလည်း ခြင်ထောင်ထဲတွင်ပင် ချွတ်ထားပစ်ခဲ့သည်။ ပထွေးက အမကို အဝတ်ချွတ်ကာ ကုတင်ပေါ်တက်ရန်ပြောသံကို အိပ်ခန်းဝနား အရောက်တွင် တင်မေထက် ကြားရသည်။ တင်မေထက်သည် အိပ်ခန်းထဲ လှမ်းဝင်ရင်း အပေါ်ပိုင်းတွင် ဝတ်ထားသော တီရှပ်ကို ဆွဲလှန် ချွတ်ပစ်သည်။ 

သည်ညလဲ အမေနှင့်အတူ ပထွေး လိုးတာကို နှစ်ယောက် ပြိုင်ခံရန် စိတ်ကူးရှိသည်မို့ တင်မေထက်သည် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီတွေ ဘရာစီယာတွေ တခုမှ ဝတ်မထား။ တီရှပ်ချွတ်ပစ်လိုက်သည်နှင့် ကောင်မလေး ဗလာကျင်းသွားသည်။ 

ခြင်ထောင်ထဲမှ ရမ္မက်ပြင်းသောအသံတွေက တင်မေထက်ကို အရမ်း စိတ်ထလာစေသည်။ အမ၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်သံကတော့ ရမ္မက်ဇောကြွဖွယ်ရာ အကောင်းဆုံးပင်။ ထိုအော်သံအရ ပထွေးက အမဖင်ထဲကို လီးထိုးသွင်းလိုက်ကြောင်းကိုလည်း တင်မေထက် သိလိုက်သည်။ အိပ်ခန်းထဲတွင် ငါးတိုင်အား ညမီးလုံးလေးသာထွန်းထားသည်ကိုလည်းတင်မေထက်အားမရ။

မနေ့ညတုံးကလိုမီးထိန်လင်းနေသည့် အောက်တွင် ပီပြင်စွာအလိုးခံချင်လေရာ မီးချောင်းခလုပ်ကို အမြန် သွားဖွင့်လေတော့သည်။ မီးချောင်း လင်းသွားသည်နှင့် ခြင်ထောင်ဆွဲလှန်ကာ ကုတင်ပေါ်ကို တက်သည်။ ရုတ်တရက် မီးချောင်းရောင်ဖြင့် ထိန်ထိန်လင်းသွားသောအခါ ခြင်ထောင်ထဲရှိ ကိုစိုးထူး ဒေါ်တင်တင်မေနှင့် တင်မေခက်တို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ 

ထိုအချိန်တွင် ကိုစိုးထူးက တင်မေခက် ဖင်ထဲလီးအဆုံးထိုးသွင်းထားပြီး ဒေါ်တင်တင်မေက တင်မေခက်စောက်ပတ်ကို အားရပါးရ ကိုင်နှိုက် ထိုးကလိလျက် တင်မေခက်ကတော့ ဒေါ်တင်တင်မေ၏ ဖင်ဆုံကြီးကို ကိုင်ညှစ် ဆုပ်နယ်နေသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေမှာ မိမိနှင့်အတူ ရှိနေသူသည် တင်မေထက် မဟုတ်ဘဲ တင်မေခက် ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့သိရတော့ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သလို ဖြစ်လေသည်။ 

“ ဟာ... ခက်ခက် ပါလား… ဒုက္ခပါဘဲ...” 

အလန့်တကြား ရေရွတ်သည်။ 

“ ထက်ထက်… နင့်အမေ စောက်ပတ်ကို အမြန် သွားယက်ပေးလိုက်...” 

ခြင်ထောင်ထဲ တိုးဝင်လာသော တင်မေထက်ကို တွေ့ရသောအခါ ကိုစိုးထူးက အရေးတကြီး ပြောလိုက်၏။ တင်မေခက်၏ဖင်ကိုလည်းသုံးချက်လောက်ခပ်သွက်သွက်အားထည့်ပြီးဆောင့်လိုးသည် ယခုအချိန်သည်အလွန်အရေးကြီးကြောင်းကိုကိုစိုးထူးသိသည်။သည်အချိန်တွင်ပိုင်နိုင်ပြေလည်အောင် လုပ်နိုင်လျှင်အားလုံးအိုကေသွားမည်မို့ အဓိကလူဖြစ်နေသောဒေါ်တင်တင်မေကိုအရဇာတ်သွင်းနိုင်ရန် တင်မေထက်ကို စေခိုင်းခြင်းဖြစ်သည်။ 

တင်မေထက် ရောက်လာသည့်အခြေအနေ အရ သူလေးသည် စိတ်က အရမ်း ရဲတင်းကာ ခိုင်းတာ အကုန်လုပ်မည်ကိုလည်း ငနဲသားက အကဲခတ်မိသည်။ တင်မေထက်မှာလည်း စိတ်ထလွန်း အလိုးခံချင်လွန်းလို့သာ ခြင်ထောင်ထဲ တိုးဝင်လာရသည် ဘယ်နေရာက ဘယ်လိုပါဝင်ရမည်ကို စဉ်းစားမထား။ 

ဒီတော့ ပထွေးက ဆီး ခိုင်းလိုက်တာနှင့် အနေတော် ဖြစ်သည်။ တင်မေထက်သည် အမေဖြစ်သူကို ပက်လက်ဖြစ်သွားအောင် တွန်းလှန်ပစ်ကာ ပေါင်ကြား မျက်နှာအပ်လို့ စောက်ပတ်ကို ကုန်းယက်သည်။ ယမန်နေ့ညတုံးက အမေနှင့် သမီး တယောက်ရဲ့စောက်ပတ်ဖင်ပေါက်တို့ကို တယောက်ကယက်ပေးစုပ်ပေးခဲ့တာတွေ အပီလုပ်ခဲ့ပြီးသည် မို့လည်း တင်မေထက် ရဲတင်း သွက်လက်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ 

“ ဟဲ့… အို… မလုပ်နဲ့လေ... ဟာ… အို… အို...”

ဒေါ်တင်တင်မေမှာတော့ တင်မေခက်ပါရှိလာမှုကြောင့် စိတ်ထဲစနိုးစနောင့်ဖြစ်နေရာ တင်မေထက် အဖုတ်လာယက်သည်ကို ငြင်းဆန်သလိုလိုလုပ်မိနေသေးသည်။ သို့သော် စောက်ပတ်ပေါ်လျှာထိကပ် ယက်မိသည်နှင့် သူမ၏ရာဂစိတ်တွေက အရမ်းထလာကာ အရသာလဲ တွေ့လာလေရာ ဘယ်လိုမျှ ငြင်းဆန် တွန်းဖယ်နိုင်အား မရှိတော့။ 

တဖက်တွင် တင်မေခက်မှာလည်း ပထွေး ဖင်လိုးတာကို အရသာတွေ့လျှက်တအားအားဖြစ်နေသည်။ ကိုစိုးထူးသည် မယားပါသမီးကို သုံးချက်သာ ဖင်ဆောင့် လိုးသည်။ ထို့နောက် လီးကို စအိုထဲမှ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆွဲထုတ်ကာ စောက်ပတ်အယက်ခံရလို့ တဟင်းဟင်း ဖြစ်နေသော မယားချောကြီးရှိရာ အမြန် ခုန်လွှားကူးသည်။ 

“ ရော့... လီးစုပ်...” 

သမီး၏စအိုပေါက်ကိုလိုးနေရာမှ လတ်တလော ဆွဲထုတ်လာသောလီးကို အမေ၏ပါးစပ်နားကပ်ပေးပြီး ပြောသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေမှာလည်း အပြတ်ဟော့(တ်)နေပြီဖြစ်ရာ ပါးစပ်ကိုဟပြီး လင်တော်မောင်၏ လီးအား အငမ်းမရ စုပ်သည်။ 

“ ခက်ခက်… လာ… ငါ့ ဂွေးဥတွေ စုပ်ပေး...” 

အမေကို လီးစုပ်ခိုင်းပြီးနောက် ကိုစိုးထူးက သမီးကိုလှမ်းခေါ်သည်။ ကာမဇော၏စေ့ဆော်မှုကို အပြတ် ခံနေရသော တင်မေခက်လည်း ပထွေးရှိရာကို ကမန်းကတန်းလာသည်။ အမေ စုပ်ပေးနေသော လီးကြီးရဲ့အောက်ခြေတွင်တွဲလဲဖြစ်နေသောဂွေးဥများကိုစုပ်ပေးယက်ပေးသည်။ ကိုစိုးထူးကအမေနှင့် သမီးတို့၏ န့ိုအုံကြီးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ဆွဲနယ်သည်။

“ ကဲ… သုံးယောက်လုံး တန်းစီပြီး ဖင်ထောင်ပေးကြ... သုံးယောက်လုံးကို လိုးမယ်...”

အဓိက ဇာတ်ကွက်ကို ကနိုင်ရန်အတွက် ကိုစိုးထူးက ပြောလိုက်သည်။ ရမ္မက်ဇောတွေ တအားထနေ လေသော အမေနှင့်သမီးနှစ်ယောက်တို့သည်ချက်ချင်းပင် ကုတင်အလည်ပိုင်းလောက်တွင်တန်းစီကာ ဒူးတုပ် ဖင်ထောင်ပြီး ကုန်းပေးလိုက်ကြသည်။ သုံးယောက် ယှဉ်ကာ ကုန်းရသည်မို့ တယောက်နှင့် တယောက် ပူးပူးကပ်ကပ် ဖြစ်နေကြသည်။ ကိုစိုးထူးက တင်မေထက်၏စောက်ပတ်ထဲကို လီး စ ထိုး သွင်းကာ ငါးချက်ဆောင့်သည်။ 

ပြီးတော့ အလယ်ရှိဒေါ်တင်တင်မေ၏စောက်ပတ်ထဲ ပြောင်းလိုးသည် နောက်တော့ ဘေးအစွန်ရှိ တင်မေခက်ကို ပြောင်းပြီးလိုးသည်။ တဖန် တင်မေထက်ထံ ပြန်သွားကာ ဖင်ထဲကိုလိုးသည်။ ပြီးတော့ဒေါ်တင်တင်မေကိုဖင်လိုးပြန်သည်။ နောက်တော့တင်မေခက်ဖင်ခံရသည့် အလှည့်။ တန်းစီဖင်ထောင်ကုန်းပေးထားကြသော မယားချောကြီးနှင့်မယားပါသမီး နှစ်ယောက်တို့၏ စောက်ပတ်နှင့် ဖင်ပေါက်တို့ကို အလှည့်ကျ အားရပါးရ တွယ်ပစ်ပြီးနောက် ခဏ နားကြသည်။ 

“ ကိုင်း… တမျိုးလေး ဆန်းသွားရအောင် စောက်မွှေးရိတ်ပွဲ လုပ်ကြရအောင်...”

ကိုစိုးထူးက အသင့်စီမံထားသောဂျုတ်၊ မုတ်ဆိပ်ရိတ်လိမ်းဆေးရည်တို့ကို ထုတ်ယူလာကာပြောသည်။ တင်မေထက်တို့ညီအမကိုလည်းရေဇလုံတခုနှင့်ဇလုံအလွတ်တခုသွားယူခိုင်းသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေ၏ စောက်မွှေးများကို ကိုစိုးထူးက ရိတ်နေကျဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် ဒေါ်တင်တင်မေမှာ စောက်မွှေးများ ပြန်ပေါက်ကာ ငုတ်စိလေးသာ ရှိနေသည်။ တင်မေခက်ကတော့ စောက်မွှေးတော်တော်လေး ထူသည် တင်မေထက်မှာတော့ စောက်မွှေး ပေါက်ကာစလေး။ နုနုတိုတို စောက်မွှေးတွေက ခပ်ပါးပါးမျှသာ။ 

“ ဘယ်သူ့စောက်မွှေးကို အရင် ရိတ်မှာလဲဟင်... ဦး...” 

မိန်းမသုံးယောက်တွင် နှုတ်အရဲဆုံး တင်မေထက်က မေးသည်။ 

“ စောက်မွှေးအများဆုံးလူကို အရင်ရိတ်မယ်… ဘယ်သူ့စောက်မွှေးအများဆုံးလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်... ပေါင်ကားပြီး စောက်ပတ်တွေတော့ ပြကြပါ…” 

ကိုစိုးထူးက အားကစားပြိုင်ပွဲကြီးကြပ်သူတယောက်၏လေသံဟန်ပန်နှင့်ပြောသည်။ မိန်းမသုံးယောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရအောင် တမင်ခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ တင်မေခက်၏စောက်မွှေးတွေ အများဆုံး ဆိုတာ သိသာနေပါသည်။ သူ၏မယားနှင့်မယားပါသမီးနှစ်ယောက်ကလည်း ပေါင်ကားကာ အဖုတ်တွေ ကော့ပြကြသည်။ ကိုစိုးထူးကသူ့စိတ်ကြိုက်လိုးနေပြီဖြစ်သောမိန်းမသုံးယောက်၏စောက်ပတ်သုံးခုကို အပီပင် ရှုသည်။ 

“ တင်မေခက်စောက်ပတ်မှာ အမွှေးအများဆုံးပဲ... နင့်ကို စောက်မွှေး အရင်ရိတ်မယ်... ဟိုဇလုံပေါ်မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်…စောက်မွှေးတွေပေါ်မှာအမွှေးရိတ်ဆေးရည်လောင်းချပြီးရေဆွတ်ပွတ်ပေးထား..”

တင်မေခက်လည်းဇလုံလွတ်ပေါ်တွင်ခွကာဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရသည်။သေးပေါက်သည့်အနေအထားမျိုးမို့ရီချင်ချင်ဖြစ်သည်။ မုတ်ဆိတ်ရိတ်ရာတွင်သုံးသောဆေးရည်အနည်းငယ်ကိုစောက်မွှေးများအပေါ် လောင်းချသည်။ ရေဆွတ်ကာပွတ်ပေးလိုက်ရာ အမြုပ်ကလေးများစီစီရီရီထွက်လာသည်။ 

ကိုစိုးထူးက မယားပါသမီး၏စောက်မွှေးများကို ဂျုတ်ဖြင့် တဂျစ်ဂျစ်နှင့် ရိတ်ချသည်။ စောက်မွှေးရိတ်ခံနေရသော တင်မေခက်သည် အသဲတယားယားဖြစ်နေရသည်။ ဘေးမှကြည့်နေကြလေသောဒေါ်တင်တင်မေနှင့် တင်မေထက်တို့နှစ်ယောက်လည်း ရင်ဖိုလို့နေကြသည်။ 

“ ရေချိုးခန်းသွားပြီး စင်အောင် ရေဆေးလိုက်… နောက်တယောက် ရိတ်မယ်...” 

တင်မေထက်နှင့် ဒေါ်တင်တင်မေတို့မှာ စောက်မွှေးများ သူအရင်အရိတ်ခံမလား… ကိုယ်အရင် အရိတ်ခံမလား တယောက်နှင့်တယောက် ကြည့်ကြသည်။ 

“ မမမေက စောက်မွှေး ပိုများတယ်… ဒါပေမယ့် ရိတ်ထားတာက မကြာသေးတော့ ငုတ်စိလေးတွေပဲ ဖြစ်နေတယ်… ဒီတော့ ထက်ထက်ကို ရိတ်ပေးလိုက်အုံးမယ်...” 

မိမိ စောက်မွှေးရိတ်ခံရမည်ကို သိသည်နှင့် တင်မေထက်သည် အထွေအထူးစေခိုင်းရန် မလိုပဲ အမ လုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဇလုံပေါ်ခွ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ စောက်မွှေးများပေါ် မုတ်ဆိတ်ရိတ်ဆေးရည် သုတ်ကာရေဆွတ်ပွတ်ပေးသည်။ပထွေးကမယားပါသမီးလေး၏ပေါက်ကာစစောက်မွှေးနုနုလေးများကို အားရပါးရ ရိတ်လေသည်။ 

သမီးနှစ်ယောက်ကို စောက်မွှေးရိတ်ပြီးတော့ အမေကို ပွဲသိမ်းအနေဖြင့် ရိတ်သည်။ ဒေါ်တင်တင်မေ၏စောက်မွှေးများမှာရိတ်ပြီးကာစငုတ်တိုလေးတွေသာဖြစ်လေရာဆေးရည် မလိမ်းစေပဲ ရေအနည်းငယ်သာ ဆွတ်ပြီး ရိတ်ချပစ်သည်။ အမွှေးတွေကို ရိတ်ပစ်လိုက်လို့ စောက်ပတ် ကတုံးပြောင်လေးတွေ ဖြစ်သွားပြီးသောအခါ ကိုစိုးထူးက မယားချောကြီးနှင့် မယားပါသမီးနှစ်ယောက် တို့ကို ဆက်လက် လှုပ်ရှားကြရန် ကုတင်ပေါ်သို့ အတက်ခိုင်းတော့၏။ 

“ ကဲ… မမမေ… ပါးစပ် ဟပေး… ပါးစပ်ကို လိုးမယ်...” 

ရုတ်တရက်ပထွေးဖြစ်သူကအမေကိုပါးစပ်ဟခိုင်းကာပါးစပ်ကိုလိုးမယ်လို့ပြောလိုက်သံကို ကြားလိုက်ရ သည့်အတွက်မိန်းကလေးနှစ်ယောက်လုံးသည် စိတ်ဝင်စားစပ်စုစွာလှမ်းကြည့်ကြသည်ကို ကိုစိုးထူးက အတော်ကို ကျေနပ်သွားလေ၏။ သည်လိုလှမ်းမကြည့်ကြလျှင်လည်း ကိုစိုးထူးက သူတို့အမေပါးစပ်ကို လိုးတာ ကြည့်ကြဟု ကိုစိုးထူးက လှမ်းပြောကာ အကြည့်ခိုင်းပေလိမ့်မည်။ အခုတော့ ကိုစိုးထူးက ပြောဆိုတိုက်တွန်း နေစရာကို မလိုတော့။ 

မယားပါသမီး နှစ်ယောက်လုံးက သူတို့၏မိခင်ကို ပထွေးက “ပါးစပ်လိုး” မှာကို ဝိုင်းကြည့်နေကြလေပြီ။ ဒေါ်တင်တင်မေကတော့ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ရာဂကြွယ်ကာအမျိုးမျိုးအဖုံဖုံသောကာမမှုများကို လုပ်ဖူး ကိုင်ဖူးနေသည်မို့ “ပါးစပ်လိုး”တာလည်း ကောင်းကောင်းအထာကျနေသည်။ 

ကိုစိုးထူး၏ စကားအဆုံး မှာပင် ဒေါ်တင်တင်မေလည်း ခေါင်းကိုအသာကြွကာ ကိုစိုးထူးဘက်သို့ ခပ်စောင်းစောင်းလေး မျက်နှာ မူသည်။ ပါးစပ်ကိုလည်း“ အို ”ဟူသောအသံလေးထွက်သည့်အခါ ရှိနေသည့်အနေအထားမျိုး ဝိုင်းဝိုင်း ဟဟလေး ပြုပေးသည်။ 

ဒေါ်တင်တင်မေ၏ ပါးစပ်က လီးချောင်းကြီးနှင့် တည့်တည့်တန်းတန်း။ ကိုစိုးထူးက လီးကို ရှေ့သို့အသာတိုးလိုက်ရာ ဒေါ်တင်တင်မေ၏နှုတ်ခမ်းသားများနှင့် လီးဒစ်ထိပ်ဖူးတို့ အိအိလေး ထိမိသည်။ ထိုအထိအတွေ့သည် သူတို့ လင်မယား နှစ်ယောက်လုံးကို အရသာတွေ့ သွားစေသည်။ ကြည့်နေကြလေသော သမီးနှစ်ယောက်မှာလည်း ရင်ဖိုမောသွားသည်။ 

ကိုစိုးထူးက မယား၏ပါးစပ်ထဲကို လီးဒစ်ကြီးဝင်သွားအောင် အသာထိုးထည့်သည်။ ပါးစပ်အလိုးခံမှုတွင် ကျွမ်းကျင် နေသော ဒေါ်တင်တင်မေကလည်း ပါးစပ်ဟပေးထားလျက်နှုတ်ခမ်းသားများကိုတော့ ခပ်ဖိဖိ လုပ်ပေးသည်။ ထိုအခါ လီးဒစ်နှင့်နှုတ်ခမ်းသားတို့ ထိတွေ့မှုသည် ပိုလို့တင်းကြပ်ကောင်းမွန်လာသည် ချောကျိကျိ ဒစ်ပြဲလန်ကြီး၏ပွတ်တိုက်တိုးဝင်လာမှုကို နှုတ်ခမ်းသားများနှင့် ဖိကာ ရရှိခံစားရသော ဒေါ်တင်တင်မေသည် ကြက်သီးလေးများ ထကာ ခါးတွန့်ပြီး ဖင်ရမ်းသွားသည်။ 

ကိုစိုးထူးမှာလည်း အံတကြိတ်ကြိတ်ပင် လုပ်မိသည်။ ကိုစိုးထူးသည် ဇနီးသည်၏ပါးစပ်ထဲကို ဝင်သွားသောလီးဒစ်ကိုအသာအယာဆွဲထုတ်ပြန်သွင်းတစ်ပြုတစ်ပြုလုပ်သည်။ ကြည့်နေကြလေသော မယားပါသမီးနှစ်ယောက်မှာ အလိုလိုပင် မရိုးမရွ ဖြစ်လာကြသည်။ လက်တွေ့ ပါးစပ်အလိုးခံနေသူ ဒေါ်တင်တင်မေမှာလည်း ပါးစပ်ထဲ လီးတစ်ပြုတစ်ပြုလုပ်နေမှုကို အားမရ။ လီးကြီးတချောင်းလုံး ပါးစပ်ထဲ အကုန်ဝင်အောင် ထိုးသွင်းကာ ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်လိုးစေချင်သည်။ 

အကယ်လို့ လီးစုတ်ပေးမှုမျိုးသာဆိုလျှင် ဒေါ်တင်တင်မေသည် ခေါင်းကိုရှေ့သို့တိုးကာ လီးကြီး တချောင်းလုံး ပါးစပ်ပေါက်ထဲ အကုန်ဝင်လာအောင် သွင်းယူလိုက်မှာ သေချာသည်။ ယခု လီးစုတ်ခြင်း မဟုတ်ပဲ ပါးစပ်လိုးခြင်း ဖြစ်လေရာ အလိုးခံသည့်မိန်းမအနေဖြင့် ခေါင်းကို ငြိမ်ငြိမ်ထားကာ ပါးစပ် အလိုက်သင့် ဟပေးထားဖို့သာ လိုလေသည်။ 

လီးကိုလှုပ်ရှားလိုးဆောင့်ဖို့က ပါးစပ်လိုးသူယောကျ်ား၏အပိုင်းဖြစ်ရာ ဒေါ်တင်တင်မေမှာ အားမလိုအားမရနှင့်ပင် ခေါင်းကိုငြိမ်ပေးထားရသည်။ လီးကို ထိကပ်ငုံမိထားသလို ဖြစ်သည့် နှုတ်ခမ်းများကို ပိုဖိပေးခြင်း အသာလှုပ်ပေးခြင်းလောက်သာ လုပ်နိုင်သည်။ 

“ ဦး ကွာ…ထိုးသွင်းလိုက်လေ...မေမေ့ပါးစပ်ထဲဦးရဲ့လီးကြီးအဆုံးဝင်အောင်အပီလိုးလိုက်ပါလားလို့... ပြီးရင် သမီးပါးစပ်ကိုလည်း လိုးပေး....” 

မချင့်မရဲ ကြည့်နေကြလေသော မယားပါသမီးနှစ်ယောက်မှ ပိုနှုတ်သွက်ရဲတင်းသော တင်မေထက် က ပြောလိုက်သည်။ 

“ ဟုတ်သားပဲ... ဦးလေးရ... ထိုးသွင်းလိုက်စမ်းပါ... ကျမလဲ ပါးစပ်အလိုးခံချင်သေးတယ်...” 

ညီမက စပြောလိုက်ရာ အမကလည်း မိန်းကလေးတို့ ထုံးစံအတိုင်း အညံ့မခံပဲ ဝင်ပြောသည်။ 

“ သွင်းလေ... အု... အု… အစ်...” 

သမီးနှစ်ယောက် အပြိုင်အဆိုင်ပြောအပြီးတွင် အမေကလဲ ပြောလိုက်ပြန်သည်။ ပါးစပ်ပေါက်ဝတွင် လီးဒစ်ကြီး တစ်ပြုတစ်ပြုနှင့် ထိုးဝင်ပြန်ထွက်လှုပ်ရှားနေလေရာ ဒေါ်တင်တင်မေ၏ “သွင်းလေ” ဟု ပြောလိုက်သော စကားသံမှာ မပီသ။ သည်ကြားထဲ ကိုစိုးထူးကလည်း လီးကြီးကို မယားရဲ့ပါးစပ်ထဲ ဆတ်ကနဲ ထိုးသွင်းချလိုက်ရာ ၁၀ လက်မကျော်ကျော်ရှည်သောလီးချောင်းကြီးမှာ သုံးပုံ နှစ်ပုံ ခန့် တိုးဝင်လာရာ ဒေါ်တင်တင်မေမှာ စကားအဆုံးတွင် အသက်ရှုမှားသံတွေ မပီမသ ပေါ်လာပြန်သည်။ ဒေါ်တင်တင်မေက လီးအဝင် အဆင်သင့်စေရန်လည်း လည်ချောင်းကိုဆန့်ကာ အာခေါင်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ အထာပေါက်သောကိုစိုးထူးက ထပ်ပြီး ထိုးချရာ လီးချောင်းကြီး တချောင်းလုံး ဒေါ်တင်တင်မေ၏ပါးစပ်ထဲ အဆုံးပင် ဝင်သွားလေတော့သည်။ 

လီးချောင်းရဲ့အောက်ခြေတွင် တွဲလောင်းကျနေသောဂွေးဥများက ဒေါ်တင်တင်မေ၏မေးစေ့ဘေးဖက်ကို ဖတ်ကနဲပင် ရိုက်မိသည်။

 “ ဟာ... ဝင်သွားပြီ...” 

တင်မေထက်၏ ပါးစပ်မှ ရေရွတ်သံ ပေါ်လာသည်။ ပိုပြီး မြင်ရစေရန်လည်း ကောင်မလေးက ရှေ့သို့ တိုးကာ ကိုယ်ကို ကိုင်းကြည့်၏။ 

“ ဟေ့… ထက်ထက်… ရှေ့က မကွယ်နဲ့လေဟာ… ဒီမှာ ငါ မမြင်ရတော့ဘူး… ” 

တင်မေထက်၏ကိုယ်က ကွယ်ထားလိုက်သလို ဖြစ်သည့်အတွက် တင်မေခက်က မကျေမနပ် ပြောသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကိုစိုးထူးကလည်း မယား၏ပါးစပ်ကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ခပ်မြန်မြန် ဆောင့်လိုးစ ပြုသည်။ လီးချောင်းကြီးသည် ဒေါ်တင်တင်မေ့ပါးစပ်ထဲမှပြန်ထွက်လာလိုက်အရှိန်ဖြင့်တိုးဝင်သွားလိုက် နှင့် သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ပါးစပ်အလိုးခံနေရလေသူ ဒေါ်တင်တင်မေမှာလည်း တအုအု တအိအိတအင်အင်တအစ်အစ်အသံတွေထွက်ပေါ်နေသည်။ပါးစပ်ထဲလီးကြီးဆောင့်ထိုးသွင်းလိုက်ချိန် တွင် မျက်နှာသည်ပိုမော့လာလျှက် လည်ပင်းကလည်းပိုဆန့်သွားသည်။ 

လည်မြိုတလျှောက် ဖုထစ်ပြီး ဖေါင်းကြွလာသည်ကို အတိုင်းသားမြင်ရလေရာ တင်မေထက်မှာ အမ၏ စကားကို မကြားသလို ဖြစ်နေသည်။ မျက်လုံးအပြူးသားနှင့် အမေဖြစ်သူ ပါးစပ်အလိုးခံနေရပုံကို စိတ်ဇော ရမ္မက် ပြင်းစွာဖြင့် စူးစိုက် ကြည့်နေသည်။ ပထွေး၏ကိုယ်အောက်ပိုင်း တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေမှု အမေ့ထံက မပီမသသော ရေရွတ်သံတွေ ဗလုံးဗထွေ ထွက်လာမှုများကြောင့် အမေ့ပါးစပ်ကို ပထွေးက ဆောင့်လိုးနေကြောင်း ကိုတော့ တင်မေခက် သိသည်။ အဓိကနေရာ ဖြစ်သည့် ပါးစပ်နှင့် လီးတို့ကို တင်မေထက်က ကြားမှ ကွယ်ထားသလို ဖြစ်နေလေရာ တင်မေခက်မှာ ပီပြင်စွာမမြင်ရ။ ဒီတော့အားမရ။ ဒေါပွလို့ပင်လာသည် ။ 

“ မကွယ်နဲ့လို့ ပြောနေတာ မရဘူးလား...” 

တင်မေခက်သည် ခပ်ဆတ်ဆတ်ပြောရင်း ညီမ၏ဖင်ကို လက်ဝါးနှင့် ရိုက်လိုက်သည်။ ဖင်ရိုက်သံ ဖျန်းကနဲ မြည်သည်။ စိတ်ဆိုးလို့ရိုက်လိုက်မှုဖြစ်သော်လည်း ဖင်ရိုက်ခံရသူညီမရော ဖင်ရိုက်လိုက်သူ အမပါ စိတ်လှုပ်ရှားရင်ခုံမှုဖီလင်တမျိုးကို ပြိုင်တူ ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ကာမစိတ်ထကြွနေသော နေရာ အခြေအနေတွင် ဖင်ရိုက်ခြင်းသည် တမူထူးသောနှိုးဆွမှုတခု ဖြစ်ပေသည်။ 

“ ထက်ထက်… ဒီဖက်ဘေးက ကြည့်လေ...” 

မယားပါသမီးနှစ်ယောက် ဂျီကျနေသည့်အဖြစ်ကို ပထွေးက ကြားဝင်ကာ ရှင်းပေးလိုက်သည်။ သူ့လီးကိုတော့ မယား၏ပါးစပ်ထဲ ထိုးသွင်းပြန်ထုတ် ခပ်သွက်သွက်လှုပ်ရှားကာ လိုးဆောင့်နေသည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်လဲ ခေါင်းကို ကိုင်ထိန်းထားသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေ၏ခေါင်းကိုလည်း ဘယ်စောင်း ညာစောင်း ဖြစ်အောင်လည်း ဆွဲဆွဲလှည့်ပေးသည်။ ခေါင်းစောင်းသွားမှုနှင့်အတူ ပါးစပ်ထဲသို့ လိုးသွင်းနေသောလီးချောင်းကြီးကဘယ်ဖက်ပါးစောင်ကိုသွားထောက်ထိုးမိလိုက် ညာဖက်ပါးစောင်ကို သွားထောက်မိလိုက် ဖြစ်သည်။ 

ဒေါ်တင်တင်မေ၏ဘယ်ဖက်ပါး ဖုထစ်ဖေါင်းတက်လိုက် ညာဖက်ပါး ဖုထစ်ဖေါင်းတက်လိုက် ဖြစ်နေ၏။ တင်မေခက်လည်း အမေကို အမြန်ခွကျော်ကာ ညာဖက်ဘေးသို့ နေရာရွှေ့ကာကြည့်သည်။ ညီအမနှစ်ယောက် ရှေ့နောက်မဟုတ်တော့ပဲ ပထွေးကပါးစပ်လိုးနေသည့် အမေ၏ ဘယ်ညာတဖက်စီၤမှ နေရာခွဲကာ ကြည့်သည်မို့ စကားများဂျီကျစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။ 

“ နင်တို့အမေ စောက်ပတ်ကို အပီ ပွတ်ပေးလိုက်ကြအုံးလေ... န့ိုကြီးကိုလည်း ဆွဲပေး...” 

အမေ၏ပါးစပ်ကို လိုးနေသောပထွေးက မယားပါသမီးများကို ပြောလိုက်သည်။ မယားချောကြီး အရသာ ကောင်းကောင်းတွေ့ပြီး ဖီလင်အပြတ်ရအောင် လုပ်ပေးပြီးမှ မယားပါသမီးနှစ်ယောက်ဘက် “လီးလမ်းကြောင်း” လှည့်ပြောင်းရမှာမို့ သည်လိုခိုင်းခြင်းဖြစ်သည်။ တင်မေခက်တို့ ညီအမကလည်း ပထွေး ဘာကြောင့်သည်လိုလုပ်ခိုင်းသည်ဆိုခြင်းကို အထာပေါက် နားလည်ကြသည်။ 

အမေပြီးမှ မိမိတို့အလှည့်ရောက်မည်မို့ ညီအမနှစ်ယောက်လုံးအမေ့ပေါင်ကြားကိုပြိုင်တူလက်လှမ်းလိုက်ကြသည် ပိုလို့နီးကာ လက်လှမ်းရအဆင်ပြေသော တင်မေထက်၏ လက်က အမေ့စောက်ပတ်ပေါ် အရင် ရောက်သည်။ သူမသည် ညာဘက်လက်ခလယ်နှင့်လည်း အမေ့စအိုပေါက်ကို ထိုးကလိပေးသည်။ ဖင်လဲထိုး အဖုတ်လဲပွတ် အားရပါးရကို လုပ်ပေးသည်။ 

အမေ့စောက်ပတ်ကို မနှိုက်နိုင်တော့သော တင်မေခက်က န့ိုကြီးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ဆွဲနယ်ပေးသည်။ ကိုစိုးထူးကလည်း မယားချောကြီး၏ပါးစပ်ထဲ လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်ပြန်သွင်း ခပ်သွက်သွက်လိုးသည်။ ပထွေးနှင့်မယားပါသမီးနှစ်ယောက် တက်ညီ လက်ညီ လုပ်ကိုင်ပေးလိုက်ရာ ဒေါ်တင်တင်မေမှာ အရသာအပြတ်တွေ့စိတ်တွေအရမ်းလှုပ်ရှားလျှက် ပါးစပ်ထဲ လီးထိုးသွင်းကာ လိုးတာခံရင်း စောက်ပတ်ရေ စအိုပေါက်ရော န့ိုအုံကြီးတွေရော အရသာ အကုန်တွေ့ကာ တချီပြီးသွားလေတော့သည်။ 

တဏှာကြီးသောမိန်းမကြီးတယောက်မို့ “ပြီး”တာလည်း တော်တော် ကြမ်းသည်။ တကိုယ်လုံးကော့ပျံလန်ကားသွားသည်။ မယားချောကြီး “ပြီး”သွားကြောင်း သိသည်နှင့် ကိုစိုးထူးလည်း လိုးနေသောပါးစပ်ထဲကသူ့လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေတော့သည်။ အမေ့ပါးစပ်ထဲမှ လီးဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်းသည် မိမိတို့အလှည့်ရောက်ပြီဟု သမီးနှစ်ယောက်ကို အချက်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သည်။ ညီအမနှစ်ယောက်လည်း မိမိတို့ ထိုးကလိဆွဲကိုင်နေကြသော အမေ့စောက်ပတ် အမေ့ဖင်ပေါက် အမေ့နို့အုံကြီးတွေအပေါ်မှ လက်တွေကို ချက်ချင်း ဖယ်ကာ ပထွေးရှိရာအနားသို့ နှစ်ယောက်အပြိုင် ပြေးသွားကြသည်။ 

“ သမီး… ပါးစပ်ကို လိုးပေးနော်...” 

“ ကျမ ပါးစပ်ကို လိုးမယ် မဟုတ်လား...” 

ညီအမနှစ်ယောက် အပြိုင်အဆိုင်ပင် ပထွေးကို ပြောလိုက်ကြသည်။ 

“ ကြီးစဉ် ငယ်လိုက် လိုးကြတာပေါ့… လာ… ထက်ထက်...” 

ကိုစိုးထူးက သူ့လီးကို တင်မေထက်အတွက် ခွဲတမ်း ချပေးလိုက်၏။ 

“ ဟာ... ဘယ်ဟုတ်မှာလဲ… ဦးလေး မတရားဘူး... မမကို အခုလေးတင်ကဘဲ ဖင်ချပေးထားပြီးတာ.. သမီးက ဘယ်မှာမှ မခံရသေးဘူး… သမီး ပါးစပ်ကို လိုး...” 

တင်မေခက်က ပထွေး၏လီးခွဲတမ်းချမှုကို ကန့်ကွက်သည်။ ပထွေး၏ညာဖက်ဘေးနားတွင် ပက်လက် အိပ်ချကာ စောစောကသူ့အမေလုပ်ပေးခဲ့သလို ပါးစပ်လေးဟနှုတ်ခမ်း ဝိုင်းဝိုင်းလေး လုပ်ပေးသည်။ 

“ အံမယ်… ငါ ဖင်လိုးခံရတာက မစို့မပို့လေး… နင်ဝင်မရှုပ်နဲ့... နင်က အငယ်… ငါပြီးမှ နင်ခံ… ဦးလေး… ကျမပါးစပ်ထဲ သွင်း...” 

တင်မေခက်ကလည်း အားကျမခံပြောကာ ကိုစိုးထူး၏ဘယ်ဖက်တွင် ပက်လက်လှန်အိပ်ကာ ပါးစပ်ဟ နှုတ်ခမ်းဝိုင်း လုပ်ပေး၏။ 

“ မမမေ သမီး နှစ်ယောက်က သူ့ပါးစပ်အရင်လိုး ကိုယ့်ပါးစပ်အရင်လိုးနဲ့ လီးအဝေမတဲ့ ဖြစ်နေကြပြီ မမမေပဲ ဝင်ခွဲတမ်းချပေးပါ... ဘယ်သူ့ပါးစပ်ထဲ လီး အရင်သွင်းပြီး လိုးပေးရမလဲ...” 

ကိုစိုးထူးက မယားချောကြီးကို လှမ်းမေး၏။ 

“ ဘယ်သူ့ပါးစပ်မှ လိုးမနေနဲ့တော့... တို့ကိုပဲ လာလိုး… ” 

ဒေါ်တင်တင်မေက ပြန်ဖြေသည် ။ 

“ ဟာ... မေမေ မတရားဘူး... မေမေချည်းပဲ ဖီးလ်ယူနေမှာလား… သမီးတို့လည်း အလှည့် ပေးအုံးမှပေါ့...”

လို့ တင်မေထက်က ကမန်းကတမ်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ 

“ ဟုတ်သားပဲ… မေမေ့ပါးစပ်ကို အခုလေးတင်ပဲ ဦးလေး လိုးပေးပြီးပြီမဟုတ်လား... သမီးတို့ ပါးစပ်ကို တလှည့် လိုးပစေပေါ့...” 

တင်မေခက်ကလည်း ပြောသည် ။ 

“ ပါးစပ်လိုးပြီးပေမယ့် ငါ့စောက်ပတ်နဲ့ ဖင်ပေါက် ကျန်သေးတယ်… အဲဒါတွေ လိုးမှာပေါ့… ကဲ… ကိုစိုး ဘယ်အပေါက်ကို ချမလဲ… စောက်ပတ်ကိုလား… ဖင်ဆော်မှာလား...” 

အမေဖြစ်သူ ဒေါ်တင်တင်မေကလည်း သမီးနှစ်ယောက်နှင့်အပြိုင် ဆိုသလို ကိုစိုးထူး၏လီးကို လုနေသည်။ မယားချောကြီး မကြည် ကွိုင်တက်လျှင် မိန်းမသုံးယောက်နှင့် မိမိတယောက် ဆက်ဆံ အပျော်ကျူးရေး အစီအစဉ်ကြီး တပိုင်းတစပင် မစရသေးပဲ ပျက်သွားမှာ ကိုစိုးထူး တွေးပူသည်။ ပြေလည်အောင် အပြတ်ထိန်းမှ ဟု တွေးလိုက်သည်။ 

“ ဟိုလေ… မမမေရ… အခု ပါးစပ်ကို စပြီး ပွဲဖွင့်တာ… ပြီးမှ ဖင်… စောက်ပတ်… အပေါက်အားလုံး စုံအောင် ဆက်လိုးပေးမှာ… နို့တွေလဲ ဆော်အုံးမယ်… ဒါကြောင့် အခု လောလောဆည်မှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ပါးစပ်တွေကို ဆက်လိုးလိုက်အုံးမယ်နော်… မမမေ… ဖင်တွေ နို့တွေ စောက်ပတ်တွေ ဆက်လိုးတဲ့အခါ မမမေကို အရင်ဆုံးနေရာမှာ စလိုးပေးမှာပါ...” 

ကိုစိုးထူး က မယားချောကြီးကို ချော့လိုက်ရသည်။ 

“ ဒါဆို လုပ်စရာရှိတာ မြန်မြန်လုပ်… တို့လည်း အဖုတ်ယား ဖင်ယားဖြစ်နေတာ… ဟွန့်… လီး တချောင်းထဲ ရှိလို့သာ... အလှည့်စောင့်နေရတာ သိရဲ့လား…” 

ထိုနေ့က နားကြ လိုးကြနှင့် မိုးထိန်ထိန်လင်းသည်အထိ အပြတ်ကို သောင်းကျန်း ပစ်လိုက်ကြလေတော့သည်။ ကိုစိုးထူးလည်း သူ့အကြံကြီး ကြံစည်ထားသည်အတိုင်း အဆင်ပြေ ချောချော မောမော ဖြစ်သွားသည့်အတွက် ကျေနပ် သဘောကျနေလေတော့သည်။ 


အပိုင်း ( ၃ ) ဆက်ရန် >>>>>>



မယားပါသမီး အပိုင်း ( ၁ )

မယားပါသမီး အပိုင်း ( ၁ )

ရတနာဝင်းထိန် ရေးသည် ။

၃၂အဲယားကွန်းကားကြီးပေါ်သို့ တိုးခွေ့တက်လာသော စိုးထူးသည် တင်မေခက်ကို လှမ်းတွေ့လိုက် သောအခါ စိတ်ကူးအကြံကောင်းတခု ခေါင်းထဲ လက်ကနဲ ပေါ်လာသည်။ 

“ ဟော… ခက်ခက်… ဘယ်က ပြန်လာတာလဲ...” 

အနားသို့ရောက်လာပြီး ကိုစိုးထူး အသံပြုတော့မှပင် ကောင်မလေး သိသွား၏။ 

“ ဟို… ကျူရှင်က... အို...” 

တင်မေခက် ပြန်အဖြေတွင် ကိုစိုးထူးက မယားပါသမီး၏ဘယ်ဘက်ဖင်သားခြမ်းကြီးကို ညာလက်ဖြင့် ခပ်ရဲရဲကိုင်ကာဖျစ်ညှစ်လိုက်သောကြောင့်ကောင်မလေးပူထူဖိန်းရှိန်းလျှက်ယောင်ယမ်းရေရွတ်သံလေး ထွက်လာသည်။ တင်မေခက်တယောက် ပထွေးဖင်ကိုင်နေသည်ကို ငြိမ်ပြီးခံနေမိသည်။ မျက်နှာလေး ရဲကာ ခေါင်းလေးကိုတော့ မသိမသာငံ့ုထားသည်။ 

ကိုစိုးထူး ဆိုတာက ဖျံ။ မိန်းမတွေ စားလာတာ မနည်းတော့ဘူး။ “မ” ကျမ်းကျေသူဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ မိန်းမတို့၏အထာကို နောကျေနေသည်။ တင်မေခက်၏အမူအရာကို ကြည့်ရုံနှင့် ကောင်မလေးစိတ်ထဲ ဘယ်လို ဖီလင်တွေရှိ ဘယ်နည်းဘယ်ပုံ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို အကဲခတ်နေမိသည်။ ပိုင်ပြီ ဟု သိရသည်အတွက် ငနဲသား ပိုကဲလာသည်။ 

ချာတိတ်မ၏ဖင်သားကြီးကို ပွတ်သည်။ ဘယ်ဘက် ဖင်သားခြမ်း အတွင်းပိုင်းအသားတို့ကို ညာလက်ညှိုး လက်သူကြွယ် လက်ခလယ် လက်သုံးချောင်း၏ ထိပ်ပိုင်း အဆစ်များဖြင့် ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲဆွဲပေးသည်။ ဖင်ကို ဖြဲပေးသလိုမျိုးဖြစ်သည်။ တင်မေခက် ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်း ခုံလာသည်။ ကိုစိုးထူးက မယားပါသမီး၏ဖင်အကွဲနေရာကို လက်ခလယ်ဖြင့် အသာအယာ ထိုးပွတ်သည်။ စအိုနှင့် စောက်ဖုတ်တို့ကို မထိတထိ ထိတချက် မထိတချက် ဖြစ်သည်။ 

ကောင်မလေး တွန့်ကနဲ ဖြစ်ဖြစ်သွားသည်ကို ကိုစိုးထူး ကောင်းကောင်း သတိပြုမိသည်။ ထို့နောက် ဒီထက်ထိရောက်တာကို ဆက်လုပ်သည်။ ညာလက်ဖြင့် တင်မေခက်၏ ဘယ်ဘက်ဖင်တုံးအပြင်ဖက်ပိုင်းကို အသာအုပ်ကိုင်ကာ သူ့ဆီးစပ်ကို ရှေ့သို့ ကော့ထိုးလိုက်သည်။ တင်မေခက်ကို နောက်မှနေပြီး လီးနှင့်ထောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

ဒီလိုမျိုး လုပ်နေကျမို့လို့ ကိုစိုးထူး၏လီးက တင်မေခက်ပေါင်ကြားမှ တိုးဝင်ကာ စောက်ပတ်ကို ကျကျနန ထောက်မိသည်။ ကိုစိုးထူးသည်အောက်ခံဘောင်းဘီတွေဘာတွေဝတ်လေ့ရှိသူမဟုတ်။အမြဲတမ်းပုဆိုးတထပ်တည်းသာ ဝတ်သည်။ သည်တော့ ပုဆိုးအောက်ရှိသူ့လီးကြီးသည် လွတ်လပ်စွာ တောင်မတ်လို့နေသည်။

ပုဆိုး စကပ်ထမိန် အတွင်းခံပင်တီတို့ ကြားခံရှိနေလျှက်နှင့်ပင် အပျိုရိုင်းမလေး တင်မေခက်ခမြာ တောင်နေသော လီးချောင်းကြီး၏အထိအတွေ့နှင့် ကြက်သီးဖျန်းဖျန်းထအောင် ခံစားလိုက်ရရှာသည်။ တကိုယ်လုံးရှိ သွေးတွေ ဆူဝေကုန်သည်။ လှိုက်ဖိုရင်တုန်ဖွယ်ရာဖီလင်သည် တကိုယ်လုံး ပြန့်န့ှံသည်။

စောက်ပတ်ကို လက်ခလယ်နှင့် လှမ်းအနှိုက်ခံရစဉ်တွင် အလိုအလျှောက် ရုန်းဖယ်ထုတ်မှုမျိုးပင် မလုပ်နိုင်တော့။ ထိုစဉ်က အလိုလို တင်ပါးကြီးတွေနောက်ပစ်ပေးမိသည်။ ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုလည်း ကွပေးလိုက်သည်။ ကိုစိုးထူးက ရှေ့ကို ပိုတိုးသည်။ 

မယားပါသမီး၏ဖင်ကြီးကိုလည်း ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ကိုင်ဆွဲသည်။ လီးသည် ကြားခံနေသောအဝတ်အစားများကိုထိုးဖေါက်ကာ စောက်ပတ်ထဲ တခါတည်း တိုးဝင်သွားလေတော့မလားဟု ထင်မှတ်မှားရလေအောင်ကို ထိထိမိမိ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ထိုးမိထောက်မိ နေသည်။

တင်မေခက်မှာ ဖြိုးကနဲဖြန်းကနဲဖြစ်သည်။ ရင်ဖိုမောဟိုက်သည်။ ကြက်သီးတွေ ထသည်။ အဆိုးဆုံးကတော့ စောက်ပတ်ထဲတွင်ပွစိပွစိလှုပ်ရှားနေကာအရည်ကြည်တွေအပြတ်စိုရွှဲနေမှုဖြစ်သည် သည်လို လီးနှင့်ထောက်ခံရမှု နောက်ထပ်တမိနစ်နှစ်မိနစ်ခန့်ဆက်ဖြစ်နေလျှင် တင်မေခက်တယောက် ပြီးပင် ပြီးသွားလေမလား မပြောတတ်။ 

“ မှတ်တိုင်ပါတယ်...” 

ကိုစိုးထူးလီးနှင့်အထောက်ခံရမှုကြောင့် တင်မေခက်တယောက် အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှား အပြတ် ဖီလင် တက်လျှက် အရာရာကိုမေ့နေခိုက်မှာပင် ၃၂အဲယားကွန်းဘတ်စ်ကားကြီးက သူမဆင်းရမည့်နေရာနား ရောက်လာသည်။ တင်မေခက်မှာ ဆင်းရမည့်မှတ်တိုင်နား ရောက်လို့ရောက်မှန်းမသိ။ ကိုစိုးထူးကသာ ခပ်ကျယ်ကျယ် အော်ပြောလိုက်ရသည်။ ခဏအကြာ ကားက မှတ်တိုင်တွင် ရပ်သည်။ 

“ မှတ်တိုင်ရောက်ပြီ… ဆင်းတော့လေ… ခက်ခက်...” 

ထိုအခါမှ တင်မေခက်မှာ ယောင်တောင်တောင်နှင့် ကားအပေါက်ရှိရာသို့ တိုးသွားသည်။ ကိုစိုးထူးက ကောင်မလေး၏ဖင်ကြီးကို ကိုင်ညှစ်ကာ ခပ်နာနာတချက် ဆွဲဆိတ်လိုက်သေးသည်။ အဆိတ်ခံလိုက်ရသော ဖင်သား နာနာကျိန်းကျိန်းနှင့်ပင် တင်မေခက် ကားပေါ်မှ ဆင်းသည်။ 

ထိုသို့ ဆင်းမိပြီးမှ သည်လိုအချိန်မျိုးတွင် မိမိတို့မိသားစုနေထိုင်ရာတိုက်ခန်းတွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်းကို တင်မေခက် တွေးမိသည်။ အခု ပထွေးသာ မိမိနှင့်အတူလိုက်လာလျှင် ရှစ်ထပ်ကန်ထရိုက်တိုက်ကြီး၏ ခြောက်လွှာတိုက်ခန်းထဲတွင် မိမိနှင့် ကိုစိုးထူးတို့နှစ်ယောက်ထဲသာ ရှိနေကြလျှက် မရှောင်သာသည့် လမ်းမြှောင်ကြားမှာ ပထွေးနဲ့မယားပါသမီးတို့ “ညား”ကုန်သည့်ကိန်း ဆိုက်နိုင်ကြောင်း တင်မေခက် စိုးရိမ်စွာ စဉ်းစားမိသည်။ 

အိမ်မပြန်သေးဟုဆုံးဖြတ်သည်။ တိုက်ခန်းအနီးရှိစားနေကျရခိုင်မုန့်တီဆိုင်တွင်ဝင်ထိုင်အချိန်ဖြုန်းကာ ညီမတင်မေထက် ကျောင်းပြန်လာချိန်အထိ စောင့်လိုက်မည်ဟု စိတ်ကူးသည်။ဘတ်စ်ကားကြီးကဆက်မောင်းထွက်သွားသည်။ ပထွေးကိုစိုးထူးမဆင်းပဲ ကားပေါ်ဆက်ပါသွားသည်။ 

ကိုစိုးထူးဆင်းလိုက်လာမည်ကို တွေးပူမိသောတင်မေခက်မှာ ကိုစိုးထူးကားပေါ်ဆက်ပါသွားသည့်အခါ တွင်တော့ ရင်ထဲဟာကနဲဖြစ်သလို ခံစားရသည်။ ကိုစိုးထူးလိုက်လာမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့သည့် အတွက်တင်မေခက်သည်မူလစိတ်ကူးကိုဖျက်ပြီးတိုက်ခန်းသို့သာပြန်သည်။ 

တိုက်ခန်းထဲမှာဘယ်သူမှ မရှိသည့်အပြင် ကိုယ့်အဝတ်လဲခန်းမှာ တယောက်ထဲဖြစ်နေသည်မို့ တင်မေခက်သည် ထမိန် လျှောကျကာ ဖင်ကြီးပေါ်နေသည်ကို ပြန်ပြီး ဖုံးဖုံးဖိဖိမလုပ်။ အဝတ်လဲခန်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေပစ်လက်ပစ် ဆိုသလို လှဲအိပ်ချသည်။ ထိုအခါ ဖင်သာမဟုတ်တော့ပဲ စောက်ပတ်လည်းအပြူးသား ပေါ်လာသည်။ အထိန်းအချုပ်မရှိ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်ဆိုသလို လွှတ်ထားသည့်အချိန်အခါမို့ တင်မေခက်ရဲ့ရမ္မက်ဇောတွေကတိုးလို့ပြင်းထန်လာကြသည်။

ကောင်မလေးသည်ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းတွင် ဝတ်ထားသော ရှပ်ဆန်ဆန်ဘလောက်စ်လေး၏ရင်ဘတ်ကြယ်သီးများကိုလည်း ဖြုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဘာရယ်တော့မဟုတ်။ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ နေလိုတာကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘလောက်စ်ကြယ်သီးများ ပြုတ်ပြီး ရင်ဘတ်ပွင့်သွားသောအခါ ဘရာစီယာစည်းနှောင်ထားသောနို့အုံတို့ မို့ဝန်းစွာပေါ်လာသည်။ တင်မေခက်က ရင်သားထွားသည်။ အပျိုမလေးမို့ နို့အုံများသည် မို့ဝန်းတင်းရင်းနေကြသည်။

တင်မေခက်သည် ယင်ဖိုမှမသန်းဘူးသေးသည့်သူတယောက်တော့ မဟုတ်ပါ။ ရည်းစား ရှိသည်။ ရည်းစားကတယောက်ပင်မဟုတ်။ နှစ်ယောက်။ ရည်းစားနှင့်ချိန်းတွေ့ရာတွင်ပါးနမ်းပါးစပ်ငုံခံဘူးသည် နို့ဆွဲ ဖင်ပွတ်တာလည်း ကြုံတွေ့ဖူးသည်။ ကိုစိုးထူးကလူပါး။ မိမိ ကိုင်လိုက်နှိုက်လိုက်မှုကြောင့် တင်မေခက်တယောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာကို အကဲခတ်မိသည်။ 

ထို့နည်းတူ တင်မေခက်က သူ့ကိုခပ်ရှောင်ရှောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေမှုတွေကိုလည်း မမေ့။ ကောင်မလေး စိတ်ထသွားသည်မှာ မှန်သော်လည်း မိမိကို သိပ်လိုလားပုံ မရသေးကြောင်း အကဲခတ်မိသည်။ ကားမှတ်တိုင်တွင် အတူဆင်းကာ အိမ်သို့သွားကြလျှင် တင်မေခက် တနည်းမဟုတ် တနည်း အခြားအကြောင်းတခုခုပြကာ တခြားတနေရာသို့ ရှောင်ထွက်သွားစရာ အကြောင်းရှိသည်ကို သိသည်။ 

ထို့ကြောင့် တမှတ်တိုင်ကျော်ကျော်တွင် ဆင်းကာဆိုက်ကားငှားစီးပြီး မိမိတို့တိုက်ခန်းရှိရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ တိုက်ခန်းအောက်ကိုရောက်လာပြီး လှေခါးအတိုင်း မိမိတို့တိုက်ခန်းရှိရာသို့ ခပ်မြန်မြန် တက်လာခဲ့သည်။ မယားပါသမီး နုနုထွတ်ထွတ်လေးကို အပိုင်လိုးတော့မည့်လီးကတော့ တငေါ့ငေါ့ကို လှုပ်နေသည်။ ငနဲသား၏ခြေလှမ်းတို့ကလည်း သွက်နေမြန်နေသည်။ 

ခြောက်လွှာတိုက်ခန်းသို့ ရောက်သောအခါ မိမိ၏သော့ဖြင့်ဖွင့်ကာ ဝင်သည်။ တင်မေခက်စီးသော ခွာထူဖိနပ်ကြီးကို တံခါးဘေး ဖိနပ်စင်တွင် တွေ့ရလေရာ မယားပါသမီးအကြီးမ အိမ်ပြန်ရောက်နေတာသေချာသည်မို့ ငနဲသား ကျေနပ်စွာ ပြုံးသည်။

တိုက်ခန်းတံခါးကိုလည်း သေသေချာချာပြန်ပိတ်ကာ သော့ကျကျနနခတ်သည်။ တိုက်ခန်း အလုံပိတ်သွားပြီ။ တံခါးပိတ်ထားသောတိုက်ခန်းထဲတွင် မိမိနှင့်မယားပါသမီးအကြီးမတို့ နှစ်ယောက်ထဲ။ ဒါမှမပိုင်လျှင် ဘာကိုပိုင်သည်ဟု ဆိုရမည်နည်းဟု ကိုစိုးထူး တွေးသည်။ ဧည့်ခန်းထဲတွင်ကောင်မလေးမရှိ။မီးဖိုခန်းထဲတွင်လားဒါမှမဟုတ်အိမ်သာခန်းထဲရောက်နေတာလားဟု တွေးသည်။ မီးဖိုခန်းဆီသို့ အသာခြေဖေါ့နင်းကာ လျှောက်သွားမည်အပြု… 

“ ကလစ်… ဒေါက်...” 

တိုက်ခန်းအဝင်အထွက်တံခါး၏အပြင်ဘက် သံပန်းဖွင့်သံကြားရပြီး ကျွန်းတံခါးပွင့်သွားသည်။ ပွင့်သွားသောတံခါးပေါက်မှ တိုက်ခန်းထဲသို့လှမ်းဝင်လာသူကကိုစိုးထူး၏ဇနီးချောကြီးဒေါ်တင်တင်မေ။ မယားပါသမီးကို အပိုင်ကြံဖို့လုပ်နေခိုက် မယားချောကြီး ရုတ်တရက်အိမ်ပြန်ရောက်လာလို့ ကိုစိုးထူး အိုးတိုးအမ်းတန်းတော့ ဖြစ်သွားလေရဲ့။ ဒါပေမယ့် သူ့ခေါင်းထဲမှာ အကြံကောင်းတခုက လက်ကနဲ ပေါ်လာသည်။

“ ဟော… မမမေ ပြန်ရောက်လာတာကိုး... အတော်ဘဲ… ဟဲဟဲဟဲ…”

“ ပွဲပြတ်သွားလို့ အိမ်ပြန်စောတာ… ဘာ အတော်ဘဲလဲ...”

“ ဟဲဟဲ… မမမေပြန်ရောက်လာတယ် ဆိုတော့ လိုးကြရအောင်… အတော်ဘဲလို့ ပြောတာပါ...” 

ပြောရင်း ကိုစိုးထူးက မယားချောကြီးရဲ့ ဖင်ဆုံ၀၀တစ်တစ်ကြီးကို လက်ဝါးနှင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ရိုက်လိုက်သည်။ ဖင်ရိုက်သံ ဖျန်းကနဲ မြည်သည်။ 

“ ကျွတ်… ကွာ… လူကို မြင်တာနဲ့ လိုးဖို့ စိတ်ကူးနေတာဘဲ… ထန်ကို ထန်တယ်…” 

“ မမမေ ကလဲဗျာ… ကောင်မလေးနှစ်ယောက်မရှိတုံး အားရပါးရလိုးကြတာပေါ့… အဝတ်တွေချွတ်…”

ပြောလဲပြော လက်ကလဲပါ မယားချောကြီးကိုဆွဲဖက်ကာ စကပ်ထမိန်ခါးစည်းချိတ်ကို ဆွဲဖြုတ်သည်။ အောက်ရှိ ဇစ်ကိုလည်း ဆွဲဖွင့်နေသည်။

“ အို… ဟင့်… ဘယ်လို ဖြစ်နေတာလဲ… ဧည့်ခန်းကြီးထဲမှာကွာ... မချွတ်နဲ့… ကြည့်ပါလား... ပြောလို့ကို မရဘူး...” 

ဒေါ်တင်တင်မေခရာတာတာနဲ့ငြင်းနေသည့်ကြားကပင်စကပ်ထမိန်ပြေလျော့ကျသည်။ဒေါ်တင်တင်မေ အမူပိုပိုနှင့်ပြောနေခိုက် ကိုစိုးထူးက မယားချောကြီး၏အောက်ခံဘောင်းဘီလေးကိုဆွဲချွတ်လိုက်လေပြီ အမျိုးသမီးကြီးအောက်ပိုင်း ဗလာကျင်းသွားခဲ့လေပြီ။ အဝတ်လဲခန်းထဲတွင် တုံးလုံးပက်လက် လူးလူးလှိမ့်လှိမ့်ဖြစ်နေသောတင်မေခက်မှာ ပထွေး၏ အသံ ကျယ်ကျယ်ပြောနေသံကို ကြားရသောအခါ လန့်ပြီးလူးလဲထသည်။ 

ပြေလျော့နေသောစကပ်ထမိန်ကို ကမန်းကတမ်း ပြန်ဆွဲမတင်သည်။ မိမိ၏မိခင်ကြီးပါရောက်နေကြောင်းသိရသည့်အတွက် အနည်းငယ် စိတ်အေးသလို ဖြစ်သည်။ 

သို့သော် ဆက်ပြီးကြားရသောအသံများကြောင့် ကောင်မလေး ထူပူရှိန်းဖိန်း လာသည်။ ပထွေးနဲ့ မိမိ၏အမေတို့ လိုးကြဆော်ကြရန် အစပျိုးပြောဆိုနေကြသည့်စကားများမို့ ရှေ့ ဘာဆက်ဖြစ်မည်ကို တင်မေခက် နားလည်နေသည်။ ထို့ပြင် အခုလိုနေ့ခင်းကြီးကြောင်တောင် မိမိ၏ မိခင်ကိုလိုးဖို့လုပ်ခြင်းသည် တကယ်စင်စစ် သူတို့လိုးကြတာကိုမိမိချောင်းကြည့်ပြီးစိတ်ထရွနေအောင် ပထွေးက ခွင်ဖန်ခြင်း ဖြစ်သည်ကိုလည်း တင်မေခက် တွေးမိသည်။ 

သူတို့ လုပ်ကြတာကို ငါသွားမချောင်းဘူး… ဒီအခန်းထဲမှာပဲ နေမယ်… အပြင်ကို လုံး၀ မထွက်ဘူး… တောက်… ခွေးကောင်ကြီး… ငါ့ကို တမင် စိတ်ထအောင် မေမေ့ကို လိုးပြမှာ… ငါစိတ်ထတော့ သူ့အပိုင်ပေါ့… တောက်... ရပါလိမ့်မယ်… အားကြီးကြီး...။ တင်မေခက် ထိုသို့ဆုံးဖြတ်ကာ အဝတ်လဲခန်းတံခါးကို ချက်ချင်းချက်ချကာ ပိတ်လိုက်သည်။ 

ထို့ပြင် နားနှစ်ဖက်ကိုလည်း ဂွမ်းများထည့်ဆို့ပိတ်သည်။ အဝတ်လဲခန်းလေးက အိပ်ခန်း၏အနောက်မှာ… ဧည့်ခန်းကအိပ်ခန်း၏ရှေ့မှာ။ နားကို ဂွမ်းဆို့ပိတ်ထားသည့်အတွက် ဧည့်ခန်းထဲရှိ ပထွေးနှင့်မိခင်တို့၏ အသံများကို သဲသဲကွဲကွဲ ပီပီသသ မကြားရတော့။

တင်မေထက်သည် ကျောင်းဖွံ့ဖြိုးရေးအချိန်တွင်ဟန်ပြလောက် ပန်းပင်ရေလောင်းတာမျိုး လုပ်ပေးပြီး လစ်ထွက်လာသည်။ ငှားထားသည့် ဝတ္ထုစာအုပ် လက်စမသတ်သေးလို့ အိမ်ပြန်ကာ အမြန်ဖတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဖြစ်သည်။ ဒါမှ ညနေစောင်း စာအုပ်ဆိုင်ပြန်အပ်ချိန် မှီမည်။ 

တိုက်ခန်းသို့ ရောက်သောအခါ မိမိတွင်ရှိသောသော့နှင့် သံပန်းတံခါးကိုဖွင့်သည်။ ထို့နောက် ကျွန်းတံခါးသော့ကို ထပ်ဖွင့်ကာ တွန်းလိုက်တော့မည်အပြု တိုက်ခန်းထဲမှ အသံဘလံများကို ကောင်မလေး ကြားရသည်။ 

“ ဟာကွာ… ဧည့်ခန်းကြီးထဲမှာ... ဘယ်လို ဖြစ်နေတာလဲ… အတော်ကို နှာထနေနော်… မချွတ်နဲ့… ကြည့်ပါလား… ပြောနေတာ မရဘူး… မချွတ်နဲ့ဆို… ဟာ… ကျွတ်သွားပြီကွာ… ဧည့်ခန်းကြီးထဲမှာ ဒီလို ဖင်အပြောင်သားနဲ့ မနေရဲပါဘူး...” 

တင်မေထက် ရင်တဒိန်းဒိန်း ခုံလာသည်။ အပျိုပေါက်မလေးပီပီ အလွန် စပ်စပ်စုစု သိလိုသည့်စိတ် ကလည်း ထက်သန်လေရာ ကျွန်းတံခါးကို အသာလေးဟသွားအောင် တွန်းဖွင့်ပြီး ချောင်းကြည့်သည်။ အိပ်ခန်းရှိရာသို့သွားနေကြသော မိခင်နှင့်ပထွေးတို့ကို တင်မေထက်တွေ့ရသည်။ နှစ်ယောက်လုံး အောက်ပိုင်းတွင် အဝတ်အစားမရှိ။ ဗလာကျင်းကာ ဖင်ကြီးတွေ အပြောင်သား။ 

ဒေါ်တင်တင်မေ၏ ဖင်ဆုံကြီးကဖွေးအိပြီး ကိုစိုးထူး၏ဖင်ကြီးကတော့ မဲခြောက်ပြောင်လို့နေသည်။ ပထွေးနဲ့ မိခင်တို့ အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားကြသည်မှာ လိုးကြဖိ့ုသာဖြစ်သည်ကို ကောင်းကောင်းကြီး သိနေသော အပျိုပေါက်မလေးသည် ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းခုန်ကာ ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးစက်နေသည်။

ခင်မေထက်သည် ပထွေးနှင့်အမေတို့နှစ်ယောက် အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားကြသည်နှင့် ဟတတ ဖြစ်နေသော ကျွန်းတံခါးကို အသာတွန်းဖွင့်ကာ တိုက်ခန်းထဲ ဝင်သည်။ 

“ အင်္ကျ ီနဲ့ဘရာစီယာ ချွတ်လိုက်လေ… ကိုယ်တုံးလုံး လိုးကြတာပေါ့...” 

တိုက်ခန်းထဲ လှမ်းအဝင် အိပ်ခန်းဆီမှ ပေါ်ထွက်လာသော ပထွေး၏စကားသံသည် တင်မေထက်ကို ရင်ဖိုမောသွားစေသည်။ 

“ ကျနော့်လီးကြီး အပြတ်တောင်ပြီး ကော့ကော့ကြီးတောင်ဖြစ်နေပြီ… အကြောကြီးတွေလည်း ဖုထစ်နေပြီဗျာ...” 

ကိုစိုးထူးက ပြောသည်။ ထိုစကားတို့သည် မယားချောကြီးအတွက် မဟုတ်ပါ။ မယားပါသမီး အကြီးမ ကြားပြီး မိမိ၏လီးအနေအထားကို မျက်စိထဲမြင်ယောင်လျှက် လာချောင်းကြည့်ချင်စိတ်ပေါ်လာအောင် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

“ အမလေး… လုပ်မနေနဲ့… သူ့လီးက လိုးရမယ်ဆိုရင် ဒီလိုပဲ တောင်နေတာပဲ... ကဲ… လာချလေ… ဒီမှာ ပေါင်ကား ပေးထားပြီ… ” 

ကိုစိုးထူးသည်မယားချောကြီး၏ကားထွက်နေသောပေါင်တန်ဖွေးဖွေးတုတ်တုတ်ကြီးနှစ်ချောင်းကြား ဝမ်းလျားမှောက်ကာ တိုးဝင်သည်။ ပေါင်ကြားကို မျက်နှာအပ်သည်။ ပေါင်ကြားပေါ် တခါတည်း အပ်ချခြင်း မဟုတ်။ စောက်ပတ်နှင့်ပါးစပ်တို့ မထိတထိ မကွာတကွာအနေအထားရှိအောင် ချိန်ဆပြီး လုပ်သည်။ ထို့နောက် လျှာကိုဆန့်ကားပြီး ဒေါ်တင်တင်မေ၏စောက်စိကို လျှာဖျားနှင့် ထိတို့ ယက်ပေးသည်။ ချောင်းကြည့်နေလောက်ပြီဖြစ်သော မယားပါသမီးတင်မေခက် အသေအချာ မြင်တွေ့ရလေအောင် လုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်း ချောင်းကြည့်နေသူမှာ တင်မေထက်

ဖြစ်သည်ကိုတော့ ငနဲသား မသိသေးပါ။ သည်အချိန် တင်မေထက် အိမ်ပြန်လာသူမှ မဟုတ်တာ။ 

“ အားပါးပါး… အီး… ဟင့်...” 

ဒေါ်တင်တင်မေတယောက် တီကိုဆားတို့ခံရသလို လွန့်လွန့်လူးလူးဖြစ်သည်။ ချောင်းကြည့်နေသော တင်မေခက်လည်း ဆာသည်။ ဘာထူးမည်နည်း။ တကိုယ်လုံး လှုပ်လှုပ်ခါခါ ဖြစ်လာသည်။ 

“ အမေလေး နော်… ယက်လဲ ယက်စမ်းပါ... စောက်စိထိပ်ကိုပဲ လျှာဖျားနဲ့ တို့မနေနဲ့… ရှီး... စောက်ပတ် အတွင်းသားကို လျှာနဲ့ အပြားလိုက် ယက်ပေးစမ်းပါ ကိုစိုးရဲ့...” 

ဒေါ်တင်တင်မေက အငမ်းမရ ပြောလိုက်သည်။ ကိုစိုးထူး၏ခေါင်းကိုလည်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ကာ ပေါင်ကြားထဲ အတင်းဆွဲချသည်။ ဒေါ်တင်တင်မေသည် စောက်ပတ် ယက်ပေးတာကို ကောင်းကောင်း အရသာခံယူတတ်သည့်မိန်းမဖြစ်ပေရာ အယက်ခံရန် အပီဖြဲပေးထားသော စောက်ပတ်ကို မယက်ဘဲ စောက်စေ့ကိုသာ လျှာဖျားနှင့် တို့ယက်ပေးနေမှုကို ဘယ်လိုမှ အားမရနိုင်။ ထို့ကြောင့် အဖုတ်ဖြဲပေးထားသည့်လက်များကို ဖယ်ပြီး ကိုစိုးထူး၏ခေါင်းကို အတင်းကိုင်ဆွဲချယူခြင်း ဖြစ်သည်။ 

“ အို... ဟင့်... ဖင်ပေါက်ပါ အီစိမ့်သွားတာဘဲ… အဖုတ်လဲယက်… ဖင်ထဲလဲ လက်ချောင်းထည့်ထိုး… ကောင်းလိုက်တာ... စောက်ပတ်လဲ အရသာရှိ… ဖင်လည်း အီဆိမ့်… အားပါးပါး... အား… ဟီးဟီး…”

အရသာကောင်းမွန်ပြီး ဖီလင်တွေတက်ကာ “ပြီး”သွားမည်ကို မလိုချင်သောကိုစိုးထူးသည် မယားချောကြီးကို စောက်ပတ်ယက် ဖင်ပေါက်လိုး အပီလုပ်နေမှုများ ရပ်တန့်ကာ ပေါင်ကြားထဲမှ မျက်နှာခွာသည်။ စအိုပေါက်ထဲထိုးထားသော လက်ခလယ်ကို ဆွဲထုတ်သည်။ ဒေါ်တင်တင်မေမှာ ဖင်ပေါက်ရော စောက်ပတ်ပါ ဟာတာတာ ဖြစ်လျှက် ဆန့်တငန့်ငန့်ကြီး ကျန်ရစ်သည်။ 

“ အဖုတ်ယက် ဖင်လိုးတာ ခံလို့ကောင်းနေတုံး ဘာကြောင့် ရပ်လိုက်တာတုံး… ဆက် ယက်ပေးလေ… ဖင်ကိုလည်း ထပ် ကလိပေးပါအုံးကွာ... လိုးကြရအောင်...” 

“ ဖင်ပူးတောင်းထောင်ပြီး ကုန်းပေး...” 

လိုးမည့်အနေအထားကိုလည်း သေသေချာချာ ပြောသည်။ 

“ ဖင်ချချင်လို့ ကုန်းခိုင်းတာ မဟုတ်လား… ”

ဒေါ်တင်တင်မေ၏ထိုစကားသည် အဝတ်လဲခန်းမှနေပြီး စကားသံများကိုကြားနေသူ တင်မေခက်ရော ချောင်းကြည့်ပြီး ကြားလဲကြား မြင်လဲမြင်ဖြစ်နေသော တင်မေထက်ကိုပါ ရင်လှိုက်ဖို သွားစေသည်။ ညီအမနှစ်ယောက်သည် စောက်ပတ်ထဲလီးထိုးသွင်းသည့် ကာမစပ်ယှက်မှုကိုသာသိထားကြသည်။ ဖင်လိုးတာတွေ ဘာတွေကိုမူ မသိကြ။ 

“ ဟဲဟဲဟဲ… စစချင်းတော့ စောက်ပတ်ကိုဘဲ လိုးမှာပါ...” 

“ ဘာ စစချင်းလဲ... နောက်ပိုင်းကျ ဖင်လိုးမယ့် သဘောလား...”

“ ဟဲဟဲဟဲ… ကုန်းမှာသာ ကုန်းစမ်းပါ… မမမေရာ...” 

ဒီစကားအရ မိမိတို့ရဲ့မိခင်ကြီးမှာ ပထွေးကိုစိုးထူး ဖင်လိုးတာခံနေကျဖြစ်ကြောင်းကို သမီးနှစ်ယောက် နားလည်လိုက်ကြသည်။ ဖင်လိုးတာဟာ ဘယ်လိုနေသလဲဟု သိချင်စိတ် ညီအမနှစ်ယောက်လုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ကိုစိုးထူးသည် ဒူးတုတ်ဖင်ပူးတောင်းထောင် ကုန်းပေးထားလို့ ကားအိ ဖွေးလက် နေသော ဒေါ်တင်တင်မေ၏ဖင်ဆုံကြီးနောက်တွင် ဒူးတဖက်ထောက်ကာ နေရာယူသည်။ 

ကျန် ဒူးကို ကွေးလျှက်ဖြေဖဝါးကိုသာမွေ့ရာပေါ်ချကာထားသည်။ ဒူးတခုထောက် တခုကွေးတခုထောင်ထားသည့် အနေအထား။ မတ်တောင်သောလီးကြီးကိုညာလက်ဖြင့်ကိုင်ကာပေါင်လုံးကြီးနှစ်ခုအကြားမှနောက်သို့ ပြူးထွက်နေသောစောက်ပတ်ကြီးတွင် တေ့ထောက်သည်။ 

ဒေါ်တင်တင်မေသည်ကာမစပ်ယှက်မှုတွင် ဝါရင့်ကာ လိုးနည်းပုံစံမျိုးစုံတို့လည်း အထာကျွမ်းနေသည်မို့ ဒူးနှစ်လုံးကို ခပ်ကားကားနှင့် ခပ်ကွကွ လုပ်ကာ မကော့တကော့ ဖင်ကြီးထောင်တင်ပေးထားရာ စောက်ပတ်သည် လီးတေ့ထောက်ရန် အလိုက်သင့် အနေတော် ဖြစ်နေသည်။ လီးတေ့ပြီးနောက် ကိုစိုးထူးက ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ 

“ ဗျစ်… ဖွတ်… ဖွတ်…” 

“ အား... ကျွတ်ကျွတ်... နာတယ်… နာတယ်… ဖြည်းဖြည်းသွင်းပါ ကိုစိုးရဲ့... အရမ်းကြီး ဖိမထိုးနဲ့… ” 

“ အရမ်း နာနေလား… မမမေ...” 

“ နာတာပေါ့လို့… သူ့ဟာကြီးက အကြီးကြီးဥစ္စာ....” 

“ မမ ကလဲ... နာတာပဲပြောနေ... ကောင်းတာကိုတော့ ထည့်မပြောဘူး… ကဲ... ဆောင့်လိုးမယ်နော်” 

“ အင်း... ဆောင့်...” 

ကိုစိုးထူးကလည်း န့ိုကြီးနှစ်လုံးကို စုံကိုင်ဆွဲကာ ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆောင့်လိုးနေတော့သည်။ ချောင်းကြည့်နေသည့် မယားပါသမီးရှေ့မှောက်တွင် အစွမ်းပြကာ လိုးနေသလိုမို့ ကိုစိုးထူး ဆောင့်နည်းမျိုးစုံကို ပြောင်းလဲကာ လိုးဆောင့်သည်။ ကြမ်းပြင်ညီဆောင့်လိုးနည်းကို အစပျိုးလျက် လီးက စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ ဟိုထိုးသည်ထိုးဖြစ်အောင်လိုးသော ငါးမွှေထိုးဆောင့်နည်း… လီးတချောင်းလုံးကို တင်လိုးသော အောက်ပင့်ဆောင့်နည်း… လီးကို အောက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လိုးထည့်သော မြေစိုက်ဆောင့်နည်း… လီးကို စောက်ပတ်မှဆွဲထုတ်ကာ အဖုတ်ထဲ လေဝင်အောင် ဖြဲပြီးမှ တအားကုန်းလိုးရသော အမြှောက်ကြီးပင့်ဆောင့်နည်း… တို့ကို အလဲလဲ အဖယ်ဖယ် သုံးကာ အပြတ်ကို လိုးပစ်သည်။ ဆောင့်နည်းအစုံကျွမ်းသည့်အပြင် ဆောင့်အားကလည်း သန်လှသည်။ 

ဒေါ်တင်တင်မေတယောက် ကော့ပျံလန်ကာ အပြတ်ခိုက်နေသလို သမီးနှစ်ယောက်လည်း အရမ်းထန်ကုန်သည်။ တင်မေခက် သုံးခါလောက်ပြီးသည်။ တင်မေထက်မှာမူ ပြီးလု ပြီးလု အခြေအနေမျိုး မကြာခဏဖြစ်သည်။ အဖုတ်ကို အကိုင်အပွတ်မလုပ်မိသေးသည့်အပြင် ရဲရဲတင်းတင်း ထိုးပွတ်မှုမျိုးလည်း မလုပ်ဝံ့သေးဘဲ သာမန်သာပွတ်နေသည့်အတွက် အပြည့်အ၀ ပြီးသည်အထိတော့ မရောက်သေးပါ။ 

“ ဖွတ်ဖတ်… ဖုတ်ဖုတ်...”

“ ဖွတ်ဖတ်… ဖုတ်ဖုတ်...” 

ကိုစိုးထူးက ကြမ်းပြင်ညီဆောင့်နည်းဖြင့် ငါးချက်ဆက်တိုက်ဆောင့်သည်။ မယားချောကြီး လွန့်လူးလာသည်။ 

“ ဆောင့်စမ်းပါ… လီးကို ပင့်ပြီး ဆောင့်လေ... ဟင့်...” 

ဒေါ်တင်တင်မေ အားမလိုအားမရ ပြောသည်။ ကြမ်းပြင်နှင့် မျဉ်းပြိုင်တညီတည်းထား မှန်မှန်ဆောင့်ရာ လီးထိပ်ကသားအိမ်ကိုထိုးထောက်ခြင်းမရှိ။ သားအိမ်အပေါ်မှကပ်ကျော်သွားပြီးလီးအဝင်အထွက်တွင် စောက်စေ့ကို မထိတချက်ထိတချက်မျှသာရှိလေရာ တဏှာထန်ပြီး အရှိန်တက်နေသော မိန်းမများက အားသိပ်မရချေ။ စိတ်ပိုထအောင် ဆွပေးသလို ဖြစ်ရာ ဒေါ်တင်တင်မေ မှာ အဖုတ်အပြတ်ယားလို့ နေသည်။ မယားချောကြီး က လီးကိုပင့်ဆောင့်ရသော အိပ်ပင့်ဆောင့်နည်းကို တမ်းတနေသော်လည်း ကိုစိုးထူးက မြေစိုက်ဆောင့်နည်းကိုသုံးကာ နှစ်ချက် အပြတ်တွယ်လိုက်သည်။ 

“ ဘွတ်ဘု… ဘွတ်ဘု....” 

“ အောင်မယ်လေး… ကိုစိုးရဲ့...” 

လီးချောင်းကြီးက အောက်သို့ တန်းတည့်တည့် စိုက်ဝင်ပြီး လီးအထက်ပိုင်းတလျှောက်သည် သားအိမ်ကို ထိကပ်ပွတ်မိရာ ထိမိလှသောကြောင့် ဒေါ်တင်တင်မေ တဏှာတွန်သံနှင့် အော်မိသည်။ ထို့နောက် ကိုစိုးထူးက အောက်ပင့်ဆောင့်ချက် သုံးချက် အားကုန်ထည့်ကာ ထိုးသည်။ 

“ ဘွတ်… ဘွတ်… ဘွတ်...” 

“ အား… ရှီး… ကောင်းလိုက်တာ… ဒီလို ပင့်ဆောင့်တော့ အဖုတ်ထဲ ပူဆင်းသွားတာပဲ... ကောင်းတယ်... ဟင့်... ကောင်းတယ်… ဒီလိုမျိုး ဆောင့်ပါအုံး… ကိုကိုစိုးရဲ့…” 

လီးက သားအိမ်ကို ရက်ရက်ရောရော ထိုးစိုက်မိရာ စောက်ပတ်အတွင်းဘက်ပိုင်းတွင် တုန်သွားသည့် အောက်ပင့်ဆောင့်ချက်မို့ ဒေါ်တင်တင်မေ ဖင်ကြီး ကြွတက်သွားသည်။ ကိုစိုးထူးက ကြွတက်လာသော ဖင်ကြီးအောက် လက်နှစ်ဖက် လျှိုသွင်းကာ ဆွဲမ ပင့်တင်ယူလျှက် ခါးကိုပိုက်ကာ ဖင်ပြောင်ကြီး လှုပ်ရှားလို့ ငါးမွှေထိုးဆောင့်နည်းဖြင့် စောက်ပတ်ထဲ ထိုးမွှေပေးသည်။ 

“ အားပါးပါး... ထိတယ်... အမလေး… ဆောင့်တာ… ဟင့် ဟင့် ဟင့်… အို... အို...”


( ဤနေရာမစ၍ စာမျက်နှာများ ပျောက်ဆုံးနေဟန် ရှိပါသည်။ )


အပိုင်း (၂ ) ဆက်ရန်>>>>>